Subiektywnie o finansach

Coś ku pokrzepieniu serc. Nie tylko nasze banki mają sporo za uszami. Z opublikowanego kilka dni temu roboczego dokumentu Komisji Europejskiej na temat rynku consumer finance wynika, że w bankach całej Unii system opłat za usługi bankowe jest nieczytelny i niezrozumiały dla klientów banków.

W sprawozdaniu czytamy na przykład, że struktura kosztów prowadzenia kont osobistych w europejskich bankach jest „bardzo mało przejrzysta i prawie uniemożliwiająca klientom określenie kosztów i porównanie różnych ofert”. W przypadku 66% badanych banków opłaty były tak niezrozumiałe, że eksperci, którzy opracowywali sprawozdanie, musieli skorzystać z dodatkowych wyjaśnień banków, aby ustalić rzeczywiste koszty prowadzenia rachunku.

Aha, więc nie tylko u nas trzeba mieć doktorat, żeby połapać się w opłatach za konto (często uzależnionych od obrotów lub liczby wykonanych transakcji) i za  karty płatnicze (zwykle zależą od tego gdzie, jak i czy często używamy plastikowego pieniądza).

Czy w tej sytuacji można mieć za złe klientom europejskich banków, że w latach 2007-2008 tylko 9% z nich przeniosło swoje rachunki do konkurencji? W przypadku ubezpieczeń samochodowych ten wskaźnik wyniósł aż 25%. Ale żeby coś zmienić trzeba to najpierw zrozumieć, objąć swoim umysłem. A to, jak dowodzą urzędnicy z Brukseli, w przypadku opłat za konta wcale nie jest łatwe.

Komisja Europejska nie może wyjść z podziwu jak to jest, że na podobno wspólnym rynku klienci w różnych bankach płacą za usługi bankowe drastycznie różniące się od siebie stawki. Koszty prowadzenia standardowych rachunków wahają się od średnio 253 euro rocznie we Włoszech do zaledwie 27 euro w Bułgarii. W Polsce - 73 euro.

Tanio jest podobno również w Portugalii, Holandii i Belgii. Ciekawe czy tę taniość zauważyli w portfelach klienci polskiego ING Banku Śląskiego albo rodzimej części belgijskiego Fortisu. Ci ostatni raczej nie, o czym pisałem tutaj. A jeśli chodzi o ING Bank Śląski to zamiast taniości zarejestrowałem głównie narzekania prezesa tego banku Brunona Bartkiewicza, że banki wprowadzają w błąd klientów.

Bankom dostało się od Komisji Europejskiej nie tylko za mącenie w prowizjach, ale też za wpuszczanie klientów w maliny. Dane z Niemiec wskazują, że konsumenci przedwcześnie kończą 50-80% wszystkich długoterminowych inwestycji, bo wcześniej źle im doradzono. I tracą z tego powodu 20-30 mld euro rocznie. Niech to Wam da do myślenia, szanowni czytelnicy mojego blogu. Jak ktoś ma napisane, że jest „doradcą klienta” to nie znaczy, że umie i chce ci dobrze doradzić. Pisałem o tym tutaj.

Na koniec opracowania Komisja Europejska dobrotliwie przypomina, że „Unijna dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych zakazuje praktyk wprowadzających w błąd konsumentów i utrudniających dokonanie wyboru. (...) Państwa członkowskie są zobowiązane do egzekwowania tych przepisów w sektorze usług finansowych”. I co, lżej Wam na duszy? Nie ma to jak zostać poklepanym po plecach przez urzędnika z Brukseli :-)

Obrazek zaczerpnąłem z internetowych zasobów Gazety Prawnej.

A tu przypominam czarną listę bankowych zdzierców.