Subiektywnie o finansach

Spór pomiędzy BRE Bankiem a kilkunastotysięczną grupą „Nabitych w BRE Bank”, która walczy o zmianę warunków swoich kredytów hipotecznych, nie zbliża się na razie do końca. Co prawda BRE ostatnio złożył nową ofertę tym zbuntowanym klientom, którzy mają kredyty w złotych, ale to zdecydowana mniejszość wszystkich „Nabitych”. Część ze „złotowych” klientów ma zresztą na tyle roszczeniową postawę, że propozycja przejścia na stawkę WIBOR plus marża 1,6-2% nie wydaje się im atrakcyjna. Biorąc pod uwagę dzisiejsze warunki rynkowe to nie są złe warunki, ale „Nabici” wierzą, że kiedyś - z pomocą urzędu ochrony konsumentów - wytargują więcej.

BRE Bank ma o tyle związane ręce, że klientom frankowym, których jest większość, nie może zaproponować atrakcyjnych warunków, o ile nie zdecyduje się do nich dopłacać. BRE sam pożycza franki z marżą 2,2%, więc klientom proponuje przejście ze stawki ustalanej decyzją zarządu na 2,6-3,7% (w zależności od tego jak „dobry” jest klient, tzn. ilu produktów banku używa poza kredytem hipotecznym). Może jak na dzisiejsze czasy marża w okolicach 3% w kredycie frankowym nie jest rzeczą niespotykanie wysoką, ale z punktu widzenia klientów trudno też uznać ją za atrakcyjną. LIBOR jest dziś bardzo nisko, jeśli wzrośnie, klienci mieliby bardzo drogi kredyt z ryrykiem walutowym.

Z moich informacji wynika, że menedżerowie BRE wpadli na inny pomysł załatwienia sporu. Najprawdopodobniej w najbliższych dniach lub tygodniach zaproponują „Nabitym” przewalutowanie ich kredytów na złote. Dzięki temu bank będzie miał większe pole manewru jeśli chodzi o propozycje dotyczące obniżek marż dla klientów. Frank szwajcarski co najmniej przez kilka miesięcy pozostanie drogi, co gwarantuje patową sytuację na linii BRE-„nabici we frankach”.

Diabeł oczywiście tkwi w szczegółach. Wiele zależy od tego jaki kurs wymiany zaproponują frankowym klientom szefowie BRE Banku oraz jakie marże wpiszą im do umów po zamianie kredytów na złote. Oczywiście i w tym przypadku elastyczność banku będzie miała granice, bo powrotu do kredytów z marżami rzędu 0,8% nie ma. Gdyby bank zaproponował dobry kurs wymiany i marże rzędu 1,6%, rzecz byłaby godna rozważenia. Jeśli będzie proponował słaby kurs i marże powyżej 2%, trzeba będzie powiedzieć, że jest to tylko zasłona dymna.

Pytanie o elastyczność banku to jedno. Drugie brzmi: jaka część „Nabitych” bierze w ogóle pod uwagę polubowne zakończenie sporu. Niewykluczone, że niektórzy z nich będą do skutku czekali na wyniki spraw toczących się przed Sądem Ochrony Konkurencji i Konsumentów, a potem - w oparciu o te orzeczenia - będą wytaczali BRE Bankowi pozwy cywilne o odszkodowania. Osobiście uważam, że czekanie pięć lat na wygraną w sądzie nie jest dobrym pomysłem na spędzanie wolnego czasu, ale widząc ilość jadu sączącego się pod adresem banku z ust i klawiatur niektórych „Nabitych” mam wrażenie, że właśnie w kierunku wojny sądowej będą zmierzali.

Z punktu widzenia BRE doprowadzenie do wojny sądowej nie będzie oczywiście spełnieniem marzeń, ale jeśli wcześniej bank złoży obiektywnie rozsądną i dobrze uzasadnioną ofertę, to ci, którzy jej nie przyjmą i wybiorą drogę wojny, mogą pozostać osamotnieni. I nie będą w stanie zaszkodzić wizerunkowi banku. Bo - jak pokazują przykłady innych samotnych wojowników ze spółkami giełdowymi - ich posłuch w mediach i opinii publicznej jest bardzo mały.

PS. Otrzymałem od grupy „Nabitych” propozycję publikacji w moim blogu ich pytań do BRE z nadzieją na merytoryczną odpowiedź banku. Skoro strony nie mogą się dogadać ani w trybie face-to-face, ani za pośrednictwem forów internetowych,to chętnie podejmę się pośrednictwa w dyskusji. Pytania ukażą się w blogu niebawem.