Subiektywnie o finansach

W „Gazecie Wyborczej” oraz w serwisie internetowym Wyborcza.biz możecie przeczytać mrożącą krew w żyłach historię klientki sieci doradców finansowych Open Finance. Pani Ania z pomocą tych doradców chciała przenieść kredyt hipoteczny z Noble Banku do Banku Millennium. Mimo prawidłowego przelewu z Millennium Noble Bank  kredytu nie zamknął.

Noble wciąż widnieje w księdze wieczystej nieruchomości jako główny właściciel hipoteki. Zanim klientka się zorientowała pieniądze, które miały iść na spłatę i zamknięcie kredytu, leżały na koncie technicznym w Noble Banku. A wskutek wzrostu kursu franka klientka, gdyby chciała znów zamknąć kredyt - tym razem skutecznie - musiałaby zapłacić, bagatela,  160 tys. zł więcej. W Banku Millennium zaś pytają o co chodzi i grożą wypowiedzeniem kredytu.

Całą historię znajdziecie w Wyborczej.biz. Noble Bank zaś tłumaczy, że nie zamknął kredytu, bo pani Ania nie dopełniła pewnej drobnej formalności: co najmniej na 10 dni przed planowaną datą spłaty całości kredytu powinna pisemnie zawiadomić bank o takim zamiarze. Dlaczego doradca Open Finance, który załatwiał całą procedurę, zapomniał podsunąć do podpisu kwitek z zawiadomieniem? Nie wiadomo.

Wiadomo natomiast, że dziś Open Finance umywa ręce. Firma odpowiedziała klientce, że tylko pośredniczyła w „przekazywaniu dokumentów wymaganych przez instytucje finansowe”. A dyspozycja zamknięcia kredytu nie jest dokumentem obowiązkowym. Dlatego Open Finance uważa, że nie musiał pośredniczyć przy jego przekazaniu do Noble Banku.

Open Finance dość zgrabnie wykpiwa się z odpowiedzialności za błąd, w tym przypadku - jak wiele wskazuje - błąd zaniechania. Firma - tak samo, jak inni doradcy - nie podpisuje z klientami żadnych umów precyzujących prawa i obowiązki doradcy. To znaczy, że za każdy błąd doradcy konsekwencje ponosi wyłącznie klient. A jak wszystko pójdzie dobrze? To co innego, wówczas do sieci doradców wędruje prowizja od banku. Prowizja, za którą w ostatecznym rachunku i tak płaci klient, w wyższych ratach kredytu.

W tym miejscu należałoby przypomnieć ostatnią kampanię reklamową Open Finance. Już w jednej z poprzednich notek pisałem, że hasło lansowane przez firmę - „najlepszy doradca finansowy” nie bardzo mi się podoba. Ale tu nawet nie chodzi o Open Finance, takie rzeczy pewnie dzieją się u wszystkich doradców. Ten rynek gwałtownie potrzebuje uregulowania.

Nie może być tak, że klient przychodzi do człowieka, który ma plakietkę „doradca finansowy”, a cieszy się wręcz autorytetem doradcy inwestycyjnego, tyle że w sprawach finansów osobistych, a ów człowiek: a) nie musi mieć żadnego doświadczenia, b) nie musi mieć certyfikatu z wiedzy finansowej, c) nie wiadomo jaką prowizję zgarnia za doradzenie tego, a nie innego produktu i najważniejsze d) nie ponosi odpowiedzialności za własne błędy.