Subiektywnie o finansach

Przez ostatni tydzień ludzie odpowiadający za wizerunek wrocławskiego Eurobanku mieli chyba najgorszy kryzys od początku jego powstania. Żadna awaria bankomatów, call-center, czy dostępu do konta przez internet nie wyrządziła wizerunkowi banku takiej szkody, jak kilka rozmów jego windykatorów z klientami nie spłacającymi kredytów. Rozmów nagranych przez tych ostatnich.

Wstyd i hańba. Żona się z pana śmieje już? Dzieci się z pana śmieją? Ma pan problemy z zapamiętaniem paru rzeczy tak? Cwaniaka pan próbuje zgrywać. Pana cwaniactwo wyjdzie panu bokiem. To odzywki pracownika Eurobanku do klienta z Gdańska (cytaty za TVN24.pl). Kilka dni wcześniej Radio ZET ujawniło jak pracownik Eurobanku straszył klientów z Lublina, którzy spóźniali się ze spłatą kredytu: Dzieci zabierze wam opieka społeczna i będziecie spać na podłodze. Będziecie mieć najsmutniejsze Boże Narodzenie jakie mogliście sobie wyobrazić - mówił windykator do klienta, który miał dwumiesięczne zaległości, bo ojciec stracił pracę.

Trudno znaleźć jakiekolwiek argumenty na obronę pracowników banku. Chamskie i obraźliwe odzywki obnażają niestety drugie oblicze tego banku, którego hasłem jest "co jeszcze możemy dla ciebie zrobić".Kilka lat intensywnego budowania wizerunku banku przyjaznego, z wykorzystaniem niezliczonej liczby aktorów, znanych twarzy, celebrytów... W ciągu tygodnia pracownicy działu windykacji wyrzucili to wszystko do kosza. Janda, Żebrowski, Gajos, Figura, Peszek, Żurawski...

Właściwie mógłbym tutaj postawić kropkę. Ale obawiam się czy w ogniu krytyki - podkreślam, zasłużonej - Eurobanku nie wylejemy dziecka z kąpielą. Dziś osią dyskusji są biedni klienci, zastraszani przez bankowców. Tymczasem gwarantuję Wam, że z łatwością można byłoby nagrać niejedną rozmowę windykatora z klientem, w której to windykator jest obrażany, zastraszany, szczuty psami.

Tak się składa, że rozmawiałem ostatnio z pracownikami działu windykacji jednego z dość dużych banków. I włosy mi dęba stawały. Otóż w tym banku średnio co piąty, co szósty klient nie spłaca zaciągniętej pożyczki. Ponad połowa z tych nie spłacających w ogóle nie reaguje na jakiekolwiek próby kontaktu. Udają, że ich nie ma albo rzeczywiście znikają i nie sposób ich namierzyć. Pogróżki i chamskie odzywki pod adresem windykatorów, którzy pojwiają się przed drzwiami słychać w tym konkretnym banku przy co czwartej rozmowie z nie spłacającym kredytu klientem (z tych, których udaje się namierzyć).

Powie ktoś: dobrze im tak. Rozdawali kredyty każdemu żulowi, na dowód i w 15 minut, to niech teraz się martwią. To prawda, ale czy to, że bank komuś dał pożyczkę zbyt łatwo, zwalnia klienta od konieczności jej spłacenia? Czy jeśli pożyczę komuś z ulicy samochód, a ten ktoś potem oświadczy, że mi go nie odda, bo jest biedny, to należy przejść nad tym do porządku dziennego?

Chamskie i bezprawne sposoby egzekwowania długów trzeba piętnować. Ale patrząc na sprawę wyłącznie przez pryzmat biednych klientów i złych, chciwych bankowców, niestety dajemy argument tej części ludzi, którzy wzięli kredyty i wcale nie mają zamiaru ich spłacić. Powiecie: bank był naiwny, to niech teraz te pieniądze straci. W porządku. Tylko nie dziwcie się potem, że kredyt w tym kraju ma lichwiarską cenę 20% w skali roku. W żartobliwy sposób pokazuję to na tym klipie:

Cały biznes consumer finance jest bowiem oparty o potwornie niesprawiedliwą zasadę - za tych, którzy oszukają bank i ukradną pieniądze, zapłacą na koniec dnia ci uczciwi, którzy zacisną zęby i nie dojedzą, a raty pożyczki uregulują. Dlatego, w imię sprawiedliwości, oczekuję od bankowych windykatorów stanowczości w granicach prawa. A od samych banków - przyjazności. Czyli tego, że jeśli klient sam zwróci się z prośbą o rozłożenie rat na dłuższy okres albo ich prolongatę, nie zostanie odprawiony z kwitkiem.