Subiektywnie o finansach

„Jest zima, więc musi być zimno!” - powiedział pracownik ciepłowni w kultowej komedii „Miś” i po dwóch tygodniach siarczystych mrozów wielu chyba ten oczywisty fakt zaakceptowało. A jak jest zimno, to i ślisko. Ale ponieważ od kilku dni jest głównie zimno, a nie śnieżnie, większość głównych dróg i chodników w miastach jest jako-tako udrożniona. A w szpitalnych izbach przyjęć kolejki pacjentów ze złamanymi nogami jakby mniejsze.

W branży bankowej zima najbardziej dokucza chyba postawionym na zewnątrz wpłatomatom i bankomatom, wystawionym na działanie kilkunastostopniowych mrozów. Szczęśliwie nie słyszałem jeszcze, by jakieś urządzenie z powodu mrozów zamarzło (przynajmniej nie w Polsce - bo historie o zamarzających bankomatach w Rosji obiły mi się o uszy). Ale nie oznacza to, że zima nie niesie ze sobą komplikacji dla użytkowników bankowych urządzeń samoobsługowych. Napisał do mnie pan Krzysztof, klient mBanku, który stoczył bohaterski bój o mozliwość wpłacenia pieniędzy do wpłatomatu przy ul. Kruczej w Warszawie. Posłuchajcie, ta historia mrozi krew w żyłach.

Ponieważ nie boję się automatów, do tej pory nigdy nie przeszkadzało mi to, że zamiast oddawać gotówkę w ręce uśmiechniętej (bądź nie) kasjerki, muszę umieszczać banknoty w bezdusznej maszynie. Problem pojawił się dopiero dzisiaj. Nie to, że pieniądze zniknęły, albo za późno się zaksięgowały. Od strony rachunków wszystko jest w porządku. Niestety, niemal nie przypłaciłem próby wpłaty gotówki złamaną ręką lub nogą.

W tradycyjnym banku, możemy spodziewać się co najwyżej ataku rozjuszonej kasjerki. Czym grozi mi wpłatomat? Kilkunastocentymetrową warstwą lodu, znajdującą się dokładnie przed urządzeniem. Zwyczajnie poślizgnąłem się, trzymając w jednej ręce plik banknotów, a w drugiej teczkę , rękawiczki i portfel. Na szczęście, w ostatniej chwili odzyskałem równowagę, ale solidnie najadłem się strachu. Złamana noga zrujnowałaby mój zaplanowany wyjazd na narty.

Od paru dni doskwiera Warszawiakom zima. Mimo intensywnych opadów śniegu w większości miejsc chodniki są już oczyszczone lub posypane piaskiem. Niestety, przed wpłatomatem mBanku nie. Jest przed nim lodowa, piekielnie śliska wyspa, która jest nie lada wyzwaniem dla każdego, kto próbuje podejść do urządzenia. Wszedłem do oddziału i zapytałem o to, kto odpowiada za tę placówkę. Wstał młody człowiek i krótko oświadczył, że to zarząd miasta odpowiada za chodnik. Według niego mBank mógł tylko zgłosić problem i czekać. Odniosłem wrażenie, że nie byłem pierwszym, który się o to pytał.

Nie rozumiem, dlaczego wzdłuż całej witryny mBanku lodu nie ma, a jest tylko przed wpłatomatem. Nie rozumiem, dlaczego pan, z którym rozmawiałem, nie mógłby wyjść na dwór i drewnianą szuflą do usuwania śniegu i lodu rozwiązać ten problem. Zresztą wszystko jedno kto. Czy naprawdę w całej grupie BRE Banku nie ma nikogo, kto mógłby usunąć niecały metr kwadratowy lodu?

Gdy wychodziłem z oddziału, zapewniony, że pracownicy będą dalej interweniować w sprawie lodu przy wpłatomacie, zauważyłem zmarzniętą kobietę, w wełnianej czapce z pomponem. Desperacko próbowała chwycić się krawędzi maszyny przyjmującej pieniądze, by choć przez chwilę utrzymać równowagę i wpłacić pieniądze. Wygląda na to, że mBank, lider polskiego e-bankingu za nic nie chce stracić prymatu na polskim rynku. Szkoda, że chodzi raczej o „extreme banking” niż o „bankowość elektroniczną” .

Cóż, sprawa jest może i błaha (nie wiem w ogóle czy aktualna, bo list dostałem w piątek o godz. 15.00, może od tego czasu palący problem lodu przy wpłatomacie został rozwiązany), ale to rzeczywiście dziwne, że chodnik przed bankiem może być odlodzony, zaś miejsce, w którym ludzie wpłacają pieniądze do wpłatomatu, musi udawać miniaturowe lodowisko. A jeszcze dziwniejsze, że wszystko dzieje się w centrum największego polskiego miasta. Pracownikom oddziału mBanku przy ul. Kruczej w Warszawie dedykuję ten zimowy przebój kabaretu OT.TO: