Subiektywnie o finansach

Kilka dni temu zadzwoniła do mnie pani z ING Banku Śląskiego. Nie mam z tym bankiem zbyt zażyłych relacji - raptem puste konto oszczędnościowe, jeden fundusz inwestycyjny i karta kredytowa z ledwie tkniętym limitem - ale nie zdziwiłem się, kiedy pani oświadczyła na wstępie, że dzwoni w podziękowaniu za to, że jestem świetnym klientem, a bank chce mnie dodatkowo wynagrodzić. „No, na pewno” - pomyślałem. Skoro pani namierzała mnie przez bite cztery dni, to postanowiłem jej wysłuchać w podzięce za jej determinację.

To był błąd. Koszmarny błąd. Pani niestety nie chciała ze mną rozmawiać, po prostu odczytywała napisane kwestie głosem tak sztucznym, że aż zabijającym we mnie chęć do życia. Zaproponowała kredyt gotówkowy na preferencyjnych warunkach, czyli tańszy o 1,5 pkt. proc. od standardowego.

Szału marketingowcy ING nie robią, bo różnica między odsetkami od kredytu oprocentowanego na 18%, a tym na 16% nie jest zbyt wielka. Pani nie zraziła się moim ziewaniem do słuchawki i odczytała z kartki, że taka pozyczka da mi „poczucie bezpieczeństwa finansowego” i jeszcze kilka dyrdymałów. Na koniec zapytała: „co pan sądzi o tak przygotowanej propozycji ING Banku Śląskiego”?

Może bym i się zastanowił, czy nie zwiększyć swojego „poczucia bezpieczeństwa finansowego”, pożyczając pieniądze na 16% rocznie :-). Ale postanowiłem sprawdzić czy pani ma coś do odczytania klientowi, który wyrazi brak zainteresowania ofertą, czy też grzecznie się pożegna. Powiedziałem, że nie mam pomysłu na wydanie pieniędzy, które wspaniałomyślnie oferuje mi ING Bank Śląski.

Pani była przygotowana i zaczęła czytać o „możliwości realizacji długo odkładanych planów” oraz „spełnianiu marzeń”. Na koniec odczytała pytanie, które miała na kartce: „Dlaczego by nie skorzystać”? I zapadła drętwa cisza. Pani chyba doszła do końca kartki. Dalej już tylko dojmująca pustka. Tak jak w niektórych bankowych reklamach...

Nie wiem czy ING zatrudnił do tych głupawych czytanek zewnętrzną firmę, czy też „obdzwonkę” robią w wolnych chwilach etatowi pracownicy infolinii. Ale akcja jest tak źle przygotowana, a telefonistki tak bezosobowe i plastikowe, że każdy, kto oczekuje od banku czegoś więcej, niż szybkiego pieniądza, będzie czuł po rozmówkach z telefonistkami ING głęboki niedosyt. Bank, zamiast przedstawiać się z najlepszej strony, emanować przyjaznością, sprawiać wrażenie banku zwykłych ludzi, postawił na plastik i nienaturalność.

Akurat po ING, którego twarz reklamowa jest wyjątkowo przyjazna oraz skuteczna (pamiętacie ten spot, który przypominam poniżej?), spodziewałem się czegoś dużo lepszego. Cóż, czyżby wraz z odejściem prezesa pomarańczowy bank osiadł na laurach?

PS. A reklamy ING Banku z Markiem Kondratem chyba nieodwołalnie przejdą do historii, skoro ich zgłębianiem zajął się nawet niejaki Kominek, ponoć jeden z bardziej popularnych bloggerów w tym kraju  :-). Tak na marginesie: mam diametralnie inną opinię na temat pracy rzecznika ING Banku Śląskiego, niż Kominek. Rzecznik instytucji finansowej nie zawsze może powiedzieć wszystko wprost. Czasem, mając za sobą ograniczenia korporacyjne, musi liczyć na inteligencję odbiorcy, co Kominek mylnie zinterpretował jako bezczelność i ignorancję.