Subiektywnie o finansach

Moja redakcyjna koleżanka Nina Hałabuz w środowym wydaniu „Gazety Wyborczej” zwróciła uwagę na ciekawe dane na temat zarobków menedżerów, zawarte w publikowanych właśnie raportach rocznych niektórych banków. Otóż na przykład z raportu Banku Millennium wynika, że władze tego banku (prezes i członkowie zarządu) w zeszłym roku zarobili w sumie prawie 21,4 mln zł! Zgarnęli więc tyle samo pieniędzy, co w 2008 r., choć sytuacja finansowa banku diametralnie się pogorszyła.

To kwota o tyle zastanawiająca, że akurat w zeszłym roku menedżment Banku Millennium jakoś szczególnie się nie popisał. Przypomnę tylko pokrótce, że bank ten w ramach restrukturyzacji musiał wręczyć wypowiedzenia kilkuset osobom. Że ogólne koszty pracownicze ściął z 609 do 470 mln zł. I że z trudem utrzymał się nad kreską, osiągając raptem 1,5 mln zł zysku netto, gdy rok wcześniej miał 413,4 mln zł.

Można powiedzieć: w kryzysowych czasach zarządzanie bankiem jest nawet trudniejsze, niż w dobrych, więc nic dziwnego, że menedżerowie sobie słono płacą. Ale i ta teoria w przypadku Banku Millennium słabo się sprawdza. Cały trud wyprowadzania banku na prostą nie byłby potrzebny, gdyby wcześniej szefowie Millennium nie popełnili katastrofalnych błędów strategicznych. Takich, jak choćby nadmiernie zwiększanie ekspozycji banku na ryzyko związane z walutowymi kredytami hipotecznymi.

Tajemnicą poliszynela jest, że Millennium miał w zeszłym roku olbrzymie kłopoty z finansowaniem swojej działalności. A w końcu musiał poprosić akcjonariuszy o dodatkowy kapitał. Co na to prezes Bogusław Kott, który jest głównym odpowiedzialnym za błędną strategię rozwoju banku, w całej rozciągłości obnażoną przez kryzys finansowy? On tylko otrzepał marynarkę z kurzu i... ogłosił nową strategię. W ktorej zapisał, że Millennium ma być głównie bankiem depozytowym. I poszedł do kasy.

Gwoli sprawiedliwości trzeba dodać, że do wynagrodzenia za 2009 r. zarząd kierowany przez prezesa Bogusława Kotta wliczył zaległe premie za 2006 i 2007 r. oraz odprawy dla byłych członków zarządu. Ale mimo wszystko pobieranie tak wysokich wynagrodzeń przez menedżerów banku, który ledwo wyszedł w zeszłym roku nad kreskę, budzi mój niesmak.

Owszem, to prywatna firma. Jeśli jej akcjonariusze uważają, że trzeba płacić takie pieniądze ludziom, którzy zbyt ryzykownie zarządzali bankiem w przeszłości, to ich sprawa. Ale ja, na miejscu akcjonariuszy, bym tego tak nie zostawił. No właśnie, akcjonariuszu, czy ty masz wolny wybór?

W 45% właścicielem Millennium jest portugalska grupa BCP. Ale akcje Banku Millennium mają też zapewne liczne fundusze emerytalne i inwestycyjne, które zarządzają pieniędzmi milionów Polaków. I to również klienci funduszy w jakiejś części składają się na bajońskie zarobki specjalistów od wdrażania nowych strategii po tym, jak nie wyszły im stare. Drodzy akcjonariusze Banku Millennium, możecie być pewni, że jak zarządowi znów nie uda się strategia, to będzie już wiedział do kogo powinien przyjść po nowy kapitał. 

Nota bene, jak pisze Nina Hałabuz w „Gazecie”, nie tylko Bank Millennium jest tak hojny dla swoich menedżerów. Taki np. BRE Bank, który też drastycznie pogoszył wyniki finansowe i utworzył prawie miliard złotych rezerw na złe kredyty, wypłacił swoim menedżerom niewiele mniej, niż Millennium, bo 18,4 mln zł. I dziwnym trafem także zarząd BRE Banku postanowił właśnie ogłosić swoją nową strategię. Ciekawe dlaczego? Czyżby z poprzednią było coś nie tak?

Czytajcie też o zarobkach sportowców. Oni przynajmniej się napracowali, by zdobyć olimpijskie medale... A ile powinien zarabiać prezes banku? Na ten temat już filozofowałem.

Chcecie sprzedać mi newsa? Piszcie na adres: maciej.samcik@agora.pl. Chcecie mi nawrzucać lub wyzwać od patafianów? Piszcie na adres maciej.samcik@gazeta.pl. Tam bowiem zaglądam rzadziej :-).

Bądźcie fanami tego blogu! Zajrzyjcie na Facebook! Tam, na stronie ”Subiektywnie o Finansach” znajdziecie zapowiedzi kolejnych wpisów oraz luźne uwagi o sytuacji społeczno-politycznej w kraju :-)