Subiektywnie o finansach

Odkąd w mediach aż huczy od informacji o kłopotach greckiej gospodarki, na cenzurowanym znalazł się Polbank. To jedyny polski bank, którego właścicielem jest grupa finansowa mająca siedzibę w Grecji - EFG Eurobank. O tym, że klienci nie powinni się niepokoić o swoje depozyty, pisałem w jednej z poprzednich notek. Sądząc po wpisach komentatorów - nie wszystkich przekonałem.

Swoje umowy z Polbankiem zaczęli przeglądać też nerwowo niektórzy jego klienci firmowi. Niejednemu pewnie przeszło przez myśl, że gdyby spółka-matka Polbanku nagle potrzebowała kapitału na ratowanie płynności na rodzimym rynku, mogłaby zacząć np. drenować z kapitału swoją polską spółkę-córkę. A ta zaczęłaby wypowiadać klientom korporacyjnym kredyty.

Kiedy od jednego z klientów firmowych Polbanku usłyszałem taką hipotezę, w pierwszej chwili popukałem się w głowę. Ale mina mi zrzedła, kiedy mój rozmówca odczytał jeden z punktów regulaminu kredytowania przedsiębiorstw, który musi zaakceptować każdy klient firmowy, pożyczający w Polbanku pieniądze.

Otóż punkt ten brzmi następująco: „W przypadku wystąpienia którejkolwiek z następujących okoliczności: a) niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków kredytu, b) utratę przez kredytobiorcę zdolności kredytowej, c) wystąpienia istotnego pogorszenia sytuacji na rynku finansowym lub międzybankowym (...), d) wystqpienia istotnego pogorszenia sytuacji gospodarczej w Polsce lub Grecji (...), bank zastrzega sobie prawo do obniżenia kwoty przyznanego kredytu, wstrzymania lub wydłużenia terminu uruchomienia kredytu (...), wypowiedzenia umowy”.

No i co powiecie? Piękny punkt, prawda? Przedsiębiorca, który podpisał z Polbankiem umowę kredytową i zobowiązał się do przestrzegania regulaminu w takim właśnie brzmieniu, jest dziś zdany na łaskę i niełaskę banku. Powołując się na „istotne pogorszenie sytuacji gospodarczej w Polsce lub Grecji”, Polbank może każdemu klientowi korporacyjnemu wypowiedzieć kredyt w trzy sekundy. Gdyby tak nieprecyzyjne zapisy znajdowały się w umowach kredytów detalicznych, Polbank już miałby na głowie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Ale w przypadku relacji z klientami korporacyjnymi, mającymi status profesjonalistów, każdy o swoje interesy musi dbać sam.

Natychmiast zwróciłem się do Polbanku z pytaniem dlaczego wpisuje przedsiębiorcom do regulaminów kredytowych punkt, który - biorąc pod uwagę obecną sytuację w Grecji - pozwala z marszu wypowiedzieć wszystkie kredyty firmowe. Reakcja banku była natychmiastowa. Po kilku godzinach otrzymałem odpowiedź Marka Bosaka z biura prasowwgo Polbanku: „Regulamin w tym brzmieniu pochodzi z grudnia 2008 r. Faktycznie, w obecnej sytuacji zapis ten wygląda niepokojąco. Jesteśmy w trakcie ustaleń co można zrobić ze sprawą i jak tylko będę wiedział coś nowego to dam znać”.

A po kolejnych kilku godzinach Bosak poinformował: „Mamy nowe, mam nadzieję, że satysfakcjonujące, ustalenia. Powołanie na sytuację gospodarczą Grecji zostanie wykreślone z regulaminu. Przez ponad rok istnienia punkt nie był nigdy stosowany i nikt nie zamierza się na niego powoływać - stąd szybka decyzja o wykreśleniu”. Cóż, o ile wpisanie do regulaminu punktu dotyczącego sytuacji w Grecji było dla Polbanku jak strzał we własne kolano, o tyle szybkie odkręcenie sprawy to jak samodzielne wyjęcie kuli w nim tkwiącej.

Na koncie blogu „Subiektywnie o finansach” zapisuję kolejną wywalczoną dla klientów zmianę. Niestety, w regulaminie pozostał równie nieprecyzyjny zapis dotyczący sytuacji gospodarczej Polski, który sprawia, że firmowi kredytobiorcy Polbanku wciąż mogą czuć pewien dyskomfort. Apeluję do szefów Polbanku, aby nad tym zapisem też popracowali. Proszę ich o to, tak po prostu, po ludzku.

A o ofercie Polbanku dla przedsiębiorstw niedawno dość ciepło (jak na mnie, bo zwykle jestem oziębły :-)) mówiłem w jednym z klipów w ramach prześwietlania bankowych reklam: