Subiektywnie o finansach

Ci w Was, którzy w miarę na bieżąco śledzą stronę blogu w Facebooku, zapewne doskonale pamiętają gorącą dyskusję na temat wątku „skarbowego” sprzed kilku dni. Zapytałem Was czy w sytuacji, kiedy urząd skarbowy zażąda od klienta potwierdzenia legalności jakiegoś dochodu, dochód pochodzi z kredytu, a bank za wystawienie dokumentu potwierdzającego ten fakt zażąda ciężkich pieniędzy, to powinien płacić klient, tenże urząd skarbowy, a może bank?

Genezą tych rozważań był list, który dostałem od pana Adama, czytelnika blogu. Pan Adam wszedł na wokandę, bo zaczął swój list od miłych mym uszom pochlebstw: „Uważam Pański blog za bardzo ciekawy i pożyteczny w sferze uświadamiania konsumentom jakie niebezpieczeństwa i pułapki czekają na konsumenta w obecnym świecie finansów”. Panie Adamie, ładnie powiedziane, przeszedł Pan do drugiej rundy.

W drugiej rundzie pan Adam opowiada: „Kupiłem na kredyt w Polbanku działkę budowlaną.  Kredyt spłaciłem. Pojawił się chętny na tę działkę, a że proponował świetną cenę, sprzedałem ziemię. Od Urzędu Skarbowego dowiedziałem się, że zostanę wezwany na kontrolę. Typową, rutynową kontrolę sprawdzającą moje dochody. Powiedziano mi, że takiej kontroli poddawany jest każdy, kto dokona większej transakcji finansowej. I jeżeli działkę kupiłem na kredyt to sprawa jest prosta - wystarczy zaświadczenie od banku.

Zadzwoniłem do Polbank EFG, bo w tym banku zaciągnąłem i spłaciłem kredyt. Na infolinii poinformowano mnie, że takie zaświadczenie dla Urzędu Skarbowego kosztuje... 200 zł. I to jest istota problemu. Urząd Skarbowy wymaga zaświadczenia, które może mi wystawić tylko bank. Uważam, że jego cena jest bardzo wysoka i mnie na to nie stać. Ale nie mam wyboru i muszę zapłacić za zaświadczenie jak za zboże. Gdyby bank zażądał 1000 zł to też musiałbym zapłacić. Jakie mam wyjście - czy mogę nie zgodzić się na taką opłatę i nie dostarczyć Skarbowemu wymaganego zaświadczenia? Według mnie jest to stawianie mnie w nierównej sytuacji wobec banku i urzędu”.

Dyskutując na Facebooku podzieliliście się na kilka frakcji. Tomasz uważa, że płacić powinien klient, choć bank też się nie popisał: „Trudno tu upatrywać złej woli Urzędu Skarbowego, choć daleko mi do bronienia tej instytucji. Urzędnicy mają prawo zażądać wykazania, że pieniądze pochodzą z legalnego źródła, a nie np. handlu narkotykami. A my musimy wykazać, że tak jest. Bank jest zdziercą i tyle”. Michał też mściłby się na banku, nie na Skarbówce: „Bez wahania zamknąłbym konto w takim banku. A na dodatek złożył skargę”.

Głosu rozsądku w tej dyskusji dodaje Kamil: „Wszystkim nam, jako społeczeństwu, zależy na tym, byśmy przestrzegali prawa. Z tego samego powodu finansujemy z podatków policję i inne służby kontroli i przymusu. Czy za kontrolę NIK płaci kontrolowana instytucja? Nie. Bo to nam, czyli społeczeństwu, zależy na porządku. I dlatego powołujemy służby kontrolne”.

Ale liczna jest też frakcja tych, którzy uważają, że skoro urząd zażyczył sobie dokumentów, to urząd powinien całą zabawę z bankiem sfinansować. Marcin: „Urząd żąda, urząd płaci! Jak klient chce zaświadczenia urzędowego, to też za nie płaci”. As En ma inny pomysł: „Niech klient napisze dla Urzędu pismo, w którym upoważnia skarbówkę do wglądu w jego historię bankową za okres taki a taki. I Skarbówka niech sobie załatwia z bankiem. Jawność to jawność”. Michał pyta: „Dlaczego klient ma płacić za kontrole? Jak go będą co miesiąc kontrolować to co miesiąc ma płacić po 200 zł za jakieś kwitki? Z drugiej strony bank chyba troszkę się zapędził w cenach usług?”. Kamil jest żądny krwi urzędników skarbowych : „Chyba mamy jakieś domniemanie niewinności? Niech sami wykażą, że coś jest źle po stronie obywatela”.

Michał: „Przypominam, że ściąganie podatków wiąże się z kosztami. Nie może być tak, że tymi kosztami obciąża się podatników, bo to już podwójne opodatkowanie. Poza tym jak już powyżej napisano, urząd nie wierzy, to niech urząd sprawdza. Nie przypominam sobie, żeby prokuratura zbierając dowody przeciw oskarżonemu, kazała mu jeszcze płacić za ich zdobycie. Tylko koszty sądowe, jeśli sprawę przegra. Dopiero jeśli sprawę przegra. Urząd sobie robi kontrole, jakie wymyśli, a ludzie mają płacić? Niech siebie nawzajem kontrolują urzędnicy!”.

Jest i - stosunkowo nieliczna - trzecia frakcja. Marek: broni z kolei bankowców: „To nie jest wina Banku, że klient ma jakieś "zatargi" z Urzędem Skarbowym - więc dlaczego Bank ma poświęcać czas swoich pracowników za darmo?”. Rafał woła: „Ludzie! Banki są po to, żeby zarabiać. To są prywatne instytucje! Jak będę miał ochotę, to będę sprzedawać litr wody mineralnej za 100 złotych! Przecież nikt nie musi jej ode mnie kupować. Konsument idzie tam gdzie jest taniej”. Tutaj Rafał się nieco zapędził, bo w tym wypadku akurat klient nie ma wyboru i musi kupić zaświadczenie od banku, za każdą cenę. Karol jest jednak mniej wyrozumiały dla Polbanku: „‎200 zł to 10% średniej krajowej netto. Czy jeden papierek i koszt jego wytworzenia (a nie jest to produkt bankowy, jak sądzę) jest aż tak cenny?” - pyta retorycznie.

To tylko niektóre z kilkudziesięciu głosów. Jeśli nie zdążyliście przedyskutować tej sprawy na Facebooku, to zapraszam do skomentowania notki. A jeśli jeszcze nie zapisaliście się jako obserwatorzy strony blogu „Subiektywnie o finansach” w Facebooku, to też o tym nie zapomnijcie. Przynajmniej w przyszłości nie ominą Was ciekawe, facebookowe dyskusje.