Subiektywnie o finansach

W ramach subiektywnego przeglądu najdziwniejszych, najgłupszych lub po prostu najbardziej pomysłowych prowizji, które można znaleźć w bankowych tabelach opłat, opisałem już w ostatnich dniach m.in. 200-złotową prowizję za kwitek dla skarbówki o spłaceniu kredytu oraz stówkę za wystawienie prostego zaświadczenia potrzebnego do ulgi odsetkowej przy kredycie hipotecznym. Ale wciąż dostaję nowe sygnały o horrendalnych opłatach za wszelkiego rodzaju kwitki, zaświadczenia lub potwierdzenia, które potrzebujemy z banku, by załatwić sprawę urzędową albo po prostu przenieść zadłużenie, kartę, konto do innego banku.

„Ubiegałem się o kredyt hipoteczny i - aby zwiększyć swoją zdolność kredytową - składając wniosek jednocześnie zlikwidowałem kartę kredytową w Banku Millennium. Kilka podpisów i sprawa załatwiona. Pani w banku z uśmiechem na twarzy informuje, że kredytówki już nie ma. Myślę świetnie. Pozostaje więc czekać, na decyzję o kredycie na własne M” - pisze pan Marek z Warszawy, pracownik jednej z rozgłośni radiowych.

Czytelnik czekał tydzień, drugi, trzeci , miesiąc, sześć tygodni - decyzji o kredycie brak. Wreszcie dostał informację z banku:  „Wszystko zatwierdzone, ale by kredyt mógł zostać przyznany musi pan przynieść zaświadczenie o rezygnacji z karty kredytowej w Millennium” - powiedział pracownik. „Myślę: nic prostszego. Lecę do banku i mówię: potrzebuję zaświadczenia, że nie mam już u was karty kredytowej” - opowiada pan Marek. Pani w okienku z tym samym co kiedyś uśmiechem na twarzy odpowiedziała: - „Ależ oczywiście, ale będzie kosztowało 50 zł. Zadzwonię w przyszłym tygodniu i poinformuję pana na jakim etapie jest wydawanie kwitka”.

To, że bank potrzebuje tydzień na wydanie prostego zaświadczenia, dotyczącego produktu finansowego, który klient posiadał w banku zaledwie kilka tygodni wcześniej, może dziwić. Ale najgorsze jest, że żąda za to 50 zł prowizji. „Kiedy wciskali mi kartę, to żadnych prowizji nie brali. Wszystko było w promocji, za darmo” - żali się czytelnik. Nie tylko jemu wciskali, w Millennium nawet bezrobotny i zadłużony po uszy dostaje takie propozycje. Cóż, ostatnie pożegnanie zwykle bywa kosztowne. Zwłaszcza w banku.

Czytaj też: Rozstanie z bankiem może być kosztowniejsze od niejednego rozwodu

Czytaj też: Bolesne rozstanie z mBankiem

Czytaj też: Chcesz przenieść konto do konkurencji? Masz 75% szans

Zajrzyj też do Facebook'a, na stronę blogu „Subiektywnie o finansach”. Znajdziesz tam zapowiedzi kolejnych wpisów, spostrzeżenia na temat banków, które nie zmieściły się w blogu oraz dyskusje na tematy dotyczące pieniędzy. Jeśli chcesz napisać lub przeczytać coś na temat swojego banku - też zajrzyj na stronę blogu w Facebook'u!

Napisała też do mnie pani Kornelia. „Cieszę się, że zajął się pan kwestią zaskakujących prowizji bankowych i chciałabym również podzielić się swoim doświadczeniem. Właśnie spłaciłam kredyt w Raiffeisen Banku i poprosiłam o wystawienie zaświadczenia o spłacie kredytu. Bank za jedną kartkę papieru z podpisem i pieczątką pobrał sobie 60 zł prowizji! Kiedy pierwsza irytacja minęła pomyślałam, że powinnam się cieszyć. W końcu mogli wziąć 100 albo 200 zł. Wiadomo, że nikt z klientów nie prosi o to zaświadczenie dla własnego widzimisię tylko dlatego, że potrzebuje go dla jakiejś innej instytucji finansowej, więc przymuszony zapłaci” - pisze pani Kornelia. Ma pani rację, mogło być gorzej. Grunt to pozytywne myślenie.

I jeszcze sygnał od pani Magdy z Francji. „W czerwcu Urząd Skarbowy zwrócił się do mnie z prośba o jakąś informację dotyczącego moich przepływów na koncie bankowym sprzed dwóch lat. Mam konto w BZ WBK. Do niedawna historia rachunku do pięciu lat wstecz była dostępna w internetowym serwisie banku. Teraz niestety można przeglądać historię tylko do roku wstecz. Za wydruk starszych danych trzeba już zapłacić - 10 zł za miesiąc, czyli 120 zł za rok!” - pisze pani Magda.

„Starsze dane wyciąga się z jakiegoś tajemnego serwera. W dodatku osoba, która się tym zajmuje w oddziale banku we Wrocławiu, nie potrafi, a może nie chce, wyseparować danych dotyczących jednego mojego płatnika - w tym przypadku Urzędu Skarbowego. W domu byłabym w stanie wyseparować sobie takie dane za pomocą kilku kliknięć myszką, bo serwis internetowy BZ WBK daje możliwość selekcjonowania danych w ramach historii rachunku. Ale tylko do jednego roku wstecz.

Pan w oddziale BZ WBK wydrukował mi dwa kilometry wszystkich operacji, jakich dokonywałam, także za pomocą karty płatniczej, w ostatnim półtorarocznym okresie. A z kolejnych moich wpływów na rachunek bank obciął mi za tę usługę 180 złotych za tę idiotyczną makulaturę, z której później śmiano się w moim Urzędzie Skarbowym. Gdzie logika, gdzie ekologia, gdzie przyzwoitość?” - pyta pani Magda, klientka BZ WBK we Wrocławiu od 18 lat. No właśnie. Jak będziemy tak drukować bez sensu, to żeby zobaczyć prawdziwe drzewa trzeba będzie... kupić sobie projektor.