Subiektywnie o finansach

Wciśnięcie klientowi kredytu, którego ten tak naprawdę nie potrzebuje, jest niekiedy nie lada sztuką. Jest tylko jeden argument, który działa prawie na każdego. To: „przecież to i tak za darmo. Co pani/panu szkodzi mieć ten kredyt w zapasie?”. W ten sposób najczęściej udaje się włożyć klientowi do kieszeni kartę kredytową. Gorzej jeśli okaże się później, że karta, owszem, jest darmowa, ale jeśli nie spełni się jakiegoś dodatkowego warunku, to jednak... darmowa nie jest. A mieć kredyt, którego się nie potrzebuje, a który kosztuje, nie jest już tak fajnie. Tego typu historię opowiedziała mi jedna z czytelniczek blogu, której to kieszeni włożono darmową, ale nie-darmową kartę Citi Handlowego.

„W zeszłym roku założyłam konto oszczędnościowe w Citi Banku. Po miesiącu zadzwoniła pani oświadczając, że dla tak wyjątkowego klienta jak ja ma wyjątkową ofertę. Konto i karta kredytowa - obydwa za darmo do końca życia. Jedyny warunek - na to konto musiałabym przelewać co miesiąc chociaż połowę swojej pensji. Brzmiało sensownie. Z niedowierzaniem dopytywałam czy aby na pewno nie muszę robić nic poza przelewaniem pensji i karta kredytowa będzie za darmo? Odpowiedź brzmiała: tak, za darmo do końca życia. żadnych opłat, a z karty, jeśli nie chcę, mogę po prostu nie korzystać.

Skusiłam się, poszłam do banku. Odpytałam pracownika przy okienku. Potwierdził, więc odpisałam umowę. Po miesiącu niespodzianka. Dzwoni pani z Citi, żeby mi przypomnieć o spłacie 60 zł debetu na karcie kredytowej! Jakiego debetu? Przecież nic nie wydałam, karty nawet nie dotknęłam. Pani wytłumaczyła mi, że bank naliczył opłatę, bo nie dokonałam żadnej transakcji.

Okazało się bowiem, iż żeby karta była za darmo, muszę nią płacić chociaż raz w miesiącu. Poszłam do citi banku zamknąć obydwa konta i rozwiązać umowę. Na moje pytanie, dlaczego nie powiedzieli mi o dodatkowym wymogu pracownik odpowiedział, że mogę reklamację napisać, odręcznie, na kartce. Gdy już wreszcie rozwiązałam umowę, zadzwoniła do mnie kolejna pani z Citi i zapytała czy na pewno chcę oddać kartę. Opowiedziałam jej moją historię. A ona na to, że coś mi się pomyliło i nikt nie mógł zaproponować mi karty i konta za darmo!”.

I co powiecie? Klientka ewidentnie jest sama sobie winna, bo nie przeczytała dokumentów związanych z kartą kredytową, w których wszystkie wymogi dotyczące bezprowizyjnego korzystania z plastiku musiały być wymienione. To, że niektórzy pracownicy banków wciskają klientom nieprecyzyjne lub niepełne informacje też nie może dziwić. W końcu stoi nad nimi jakiś człowiek od planów motywacyjnych i obiecuje premie tym, którzy sprzedadzą najwięcej kart i kont. Dziwi mnie tylko to, że bankowi opłaca się tak otwierać i zamykać konta oraz rachunki kart tylko z tego powodu, że ma nadmiernie podkręcone programy motywacyjne dla pracowników.

Bo - powiedzmy sobie szczerze - cały problem bierze się z tego, że zbyt duża część pensji pracowników jest uzależniona od sprzedaży. Gdyby bank nie motywował swojej kadry do agresywnej sprzedaży za wszelką cenę, pracownicy nie mieliby interesu, by ukrywać przed klientami niekorzystne informacje. Bardziej ceniliby lojalność tych klientów i kształtowanie z nimi długoterminowej relacji. Ale za długoterminowe relacje premii najwyraźniej w banku nie wypłacają...