Subiektywnie o finansach

Czekałem na ten moment, gdy zbliżeniową kartą płatniczą będę mógł płacić za bilety w komunikacji miejskiej. I na dzień, w którym będę mógł kartę płatniczą mojego banku potraktować jednocześnie jako kartę miejską - płacić nią za parkowanie, za tramwaj, autobus, metro. Widziałem takie rozwiązania na konferencji Visa w Barcelonie i zrobiło na mnie bardzo duże wrażenie. Modelowo wygląda to tak, że wchodząc do środka komunikacji miejskiej zbliżam kartę do czytnika, a potem zbliżam ją ponownie, wychodząc. System już wie jaki bilet powinien mi zaksięgować na karcie. Po miesiącu wie jaką kwotą obciążyć moje konto i jakie ewentualnie zniżki może mi naliczyć za częste korzystanie z autobusów, a nie np. z samochodu. Zła wiadomość jest taka, że system wie też którymi trasami się poruszam i może mnie zaatakować spersonalizowanymi reklamami. Ale to chyba cena rozwoju technologicznego. Rozmawiałem ostatnio z taksówkarzem, który mówił o podobnym systemie na autostradach w tym kraju. Są płatne, ale nie ma żadnych bramek z opłatami - rachunek za przejechane kilometry przychodzi do domu kierowcy po kilku dniach.

Czytaj też: Tam wszyscy płacą przez komórkę, czyli mobil(n)izacja

W Polsce mieliśmy do tej pory zajawki takich systemów. W Warszawie (a chyba i w paru innych miastach) są już kasowniki zbliżeniowe i posiadając kartę miejską z zakodowanym biletem można go odbijać zbliżając kartę do czytnika. Miło, choć trzeba zauważyć, że mówimy tylko o walidacji biletu, za który i tak wcześniej trzeba gdzieś zapłacić, najczęściej gotówką (w moim osiedlowym kiosku, w którym ładuję kartę miejską, nie ma możliwości płacenia kartą). Poza tym - nawet jak już mam w kieszeni kartę miejską z „nabitym” na nią biletem, kupionym - obciach! - za gotówkę. to przecież nie ma się z czego cieszyć. Nadal jest mi potrzebna osobna karta miejska, choć mam obok w portfelu kilka płatniczych, wydanych przez banki.

Kartą płatniczą, wydaną przez dowolny bank, nie da się ładować karty miejskiej, ale... można zbliżeniowo płacić za bilety do warszawskiego metra. Tyle, że jak ktoś ma w portfelu obie karty - i płatniczą zbliżeniową i miejską z zakodowanym biletem okresowym na autobus - to jedną z nich musi wyjąć z portfela, bo karty wzajemnie się „zagłuszają”. Pojawiła się też w zeszłym roku pierwsza karta płatnicza, mająca funkcję karty miejskiej, z zakodowanym biletem miesięcznym. Wypuścił ją bank Citi Handlowy. Niestety, na tym plastiku można zakodować tylko jeden rodzaj biletu. Do idei „urban card” bardziej zbliżyły nas projekty kart szkolnych i stadionowych kart kibica, które banki wypuszczają razem z klubami piłkarskimi i żużlowymi. Takie karty łączą funkcję płatniczą i uprawnienia do wstępu na mecz oraz daje możliwość kupowania zbliżeniowo drobiazgów w sklepach klubowych.

Czytaj też: Bank wydał klientowi zbliżenioówkę, której ten nie chce

Wygląda na to, że wojnę o palmę pierwszeństwa w tworzeniu pierwszej „urban card”  z prawdziwego zdarzenia, łączącej funkcję karty miejskiej i płatniczej, stoczą, niestety tylko na oczach Wrocławian, dwa banki - Citi Handlowy i BZ WBK. Citi dziś informuje o tym, że wprowadza do sprzedaży we Wrocławiu klon swojej warszawskiej karty płatniczo-miejskiej, na której można zakodować bilet miesięczny (i oczywiście kupić go bezgotówkowo). Z kolei BZ WBK już kilka dni temu ogłosił, że w maju uruchomi we Wrocławiu specjalną kartę płatniczo-miejską. O ile się orientuję, w przypadku BZ WBK będzie to karta typu pre-paid, podczas gdy Citi oferuje plastik debetowy, podpięty do konta osobistego. Citi ma więc produkt wygodniejszy w użyciu, ale zmuszjący do większej lojalności. Obie karty dają możliwość zakupu nie tylko biletów do autobusu, ale i np. elektronicznych biletów do ZOO i do Aquaparku.

Wrocław wybrano zapewne dlatego, że jest to pierwsze duże miast w Polsce, które ma zainstalowaną infrastrukturę do płatności zbliżeniowych w całej komunikacji miejskiej. Oprócz  standardowej funkcji miejskiej, dzięki której na karcie zakodować będzie można bilet okresowy oraz np. bilet na parkowanie, kartą będzie można zapłacić także za pojedynczy bilet w pojazdach komunikacji miejskiej wyposażonych w czytniki zbliżeniowe. A to już znaczne ułatwienie dla pasażerów i turystów, którzy nie będą już musieli szukać automatów biletowych lub kiosków i zgłębiać meandrów systemu opłat za bilety. Warszawiacy bez biletów, którzy wciąż muszą wchodzić do autobusów z wyliczoną gotówką (można też próbować płacić komórką, ale trzeba mieć pamięć do cyferek), mogą tylko zazdrościć.

Co na to Hanna Gronkiewicz-Waltz? Rozkopanie połowy Warszawy (a mieszkam akurat tam, gdzie rozkopano już dwa lata temu i nie widać końca) to pewnie łatwiejsze zadanie, niż zbudowanie infrastruktury ułatwiającej mieszkańcom i turystom wygodne poruszanie się komunikacją miejską i korzystanie z atrakcji miejskich. Ciekaw jestem czy prezydent Warszawy czerwieni się teraz ze wstydu, patrząc na to, że Wrocław staje się bardziej przyjazny dla bezgotówkpwych transakcji, niż stolica. 

Czytaj też: Błąd w reklamie płatności zbliżeniowych? 70 zł bez PIN-u?

Cytowany w komunikacie dotyczących wrocławskiej „urban card” skarbnik Wrocławia, nomen omen Marcin Urban, mówi też: „dążymy do tego aby klient miał w portfelu kartę, którą zapłaci w sklepie, zakoduje na niej bilet komunikacji miejskiej czy wejdzie na stadion”. Wygląda więc na to, że wszędzie tam, gdzie w mieście pojawią się czytniki kart - zapewne od razu wyposażone w funkcję zbliżeniową - będzie można posługiwać się kartą miejsko-płatniczą BZ WBK. Jedyny problem dla klientów banku we Wrocławiu jest taki, że aby korzystać z funkcji karty miejskiej trzeba będzie wystąpić o nowy plastik - bank nie wzbogaci o nową funkcjonalność kart już wydanych. Ale i tak zazdroszczę mieszkańcom Wrocławia. Ja mogę sobie co najwyżej kupić zbliżeniowo colę w „Złotych Tarasach”.