Subiektywnie o finansach

Według nieoficjalnych informacji, które zebrałem z rynku, jest duże prawdopodobieństwo, że Kredyt Bank - jeden z trzech wystawionych obecnie na sprzedaż polskich banków (obok „portugalskiego” Banku Millennium i należącego do Norwegów DnB Nord, niektórzy mówią też o sprzedazy kontrolowanego przez Włochów Aliora) - trafi w ręce hiszpańskiego Santandera. Byłby to już trzeci zakup banku w Polsce przez Hiszpanów. Wcześniej wzięli polską działalność amerykańskiego AIG Banku i zakupili za astronomiczne 3,1 mld euro od Irlandczyków kontrolny pakiet banku BZ WBK. Teraz ponoć prowadzą nieoficjalne, wyłączne negocjacje z KBC, właścicielami Kredyt Banku i ubezpieczeniowej Warty. Ze sprzedaży Kredyt Banku oraz Warty Belgowie latem chcieli dostać 2,5 mld euro. Teraz, kiedy wyceny europejskich banków tąpnęły o 30-40%, taka suma jest abstrakcyjna. Ale udziały w siódmym największym polskim banku i trzeciej największej na naszym rynku firmie ubezpieczeniowej w dalszym ciągu mogą być warte nawet 1,5-2 mld euro.

O ile sprzedaż konkurencyjnego Banku Millennium ma charakter otwarty - portugalski właściciel podał, że złożono trzy wstępne, pisemne oferty, a wśród chętnych prawdopodobnie są BNP Paribas, rodzimy PKO BP i włoska Intesa (bądź jego lokalny konkurent UniCredit) - o tyle Belgowie dotąd nie rozpisali przetargu. Ale - jak się dowiedziałem - w Kredyt Banku wstępne due dilligence, czyli badanie finansów, przeprowadził ostatnio... BZ WBK, działając na zlecenie Santandera. Ani BZ WBK, ani Kredyt Bank, ani tym bardziej Santander nie potwierdzają tych informacji. Moje źródła twierdzą, że Santander, w oparciu o przeprowadzone due dilligence, złożył Belgom ofertę - nie wiem, czy dotyczy ona tylko Kredyt Banku, czy Hiszpanie chcieliby przejąć również Wartę. Jest natomiast pewne, że w ciągu najbliższych kilkunastu dni KBC ma podjąć decyzję w sprawie jej przyjęcia bądź odrzucenia.

Czytaj też: Bank Millennium w rękach Francuzów? Wielcy osaczają PKO BP!

Gdyby Belgowie dogadali się „na boku” z Santanderem i sprzedali Hiszpanom Kredyt Bank, to mogłoby to mieć bardzo duże konsekwencje dla całej polskiej branży bankowej. Najpewniej Santander połączyłby swoje dwie największe zdobycze i stworzył na bazie BZ WBK oraz Kredyt Banku trzecią największą instytucję finansową w Polsce, obsługującą ponad 3 miliony klientów. Aktywa połączonego banku wynosiłyby blisko 100 mld zł, czyli więcej niż ma BRE Bank - mniej tylko od PKO BP oraz Pekao. To byłby kamień milowy w konsolidacji polskiej branży bankowej. Santander i włoski UniCredit staliby się dominatorami jeśli chodzi o zaganicznych inwestorów w polskich bankach. A Hiszpanie, po skutecznym „zlepieniu” swoich banków w Polsce, zaczęliby na pewno wyniszczającą konkwistę, czyli wojnę o klientów. Zamiast najbardziej konkurencyjnej branży bankowej w Europie zmierzalibyśmy w kierunku takiej, która jest zdominowana przez największych globalnych graczy. Zamiast „wielkiej piątki” największych banków, byłaby już tylko „wielka trójka”.

źródło grafiki: Dziennik Gazeta Prawna

Ojcem chrzestnym tej rewolucji może się stać niejaki Andrea Orcel, szef inwestycyjnej części Bank of America Merrill Lynch. To ten bank i Orcel doradzają KBC w sprzedaży polskich aktywów, w tym Kredyt Banku. Jeśli rzeczywiście Hiszpanie przekonali KBC, by negocjować na wyłączność, to musiał w tym pomóc Orcel. Mógł on z powodzeniem pogodzić interesy KBC i Hiszpanów, tym bardziej, że świetnie zna się z prezesem Santandera Emilio Botinem. To właśnie Orcel doradzał Santanderowi przy przejęciu BZ WBK z rąk AIB. I to Orcel wcześniej doprowadził do wykupienia przez Santander brytyjskiej grupy finansowej Abbey. Dlaczego teraz nie miałby „grać” na Hiszpanów, doradzając Belgom z KBC?

Człowiek, który może doprowadzić do wielkich zmian w polskiej branży bankowej zawsze korzystał do bólu z prywatnych relacji z bankowcami. Poza Botim przyjaźnił się prywatnie m.in. z Alessandro Profumo, potężnym bankierem z Włoch, do niedawna prezesem UniCredit. Sam zresztą jest Włochem z pochodzenia, zaledwie 46-latkiem. Jak już przy kawie i ciastku zepnie kolejny miliardowy deal, wypłaca sobie zwykle sutą premie. W 2009 r. świat finansów drżał w posadach, kiedy wyszło na jaw, że w 2008 r., w czasie kiedy Merrill Lynch tracił 27 mln dol. i musiał być ratowany za pieniądze podatników (przejął go Bank of America), Orcel i jego koledzy z zarządu wypłacili sobie łącznie 209 mln dol. premii. Rok wcześniej Orcel wypłacił sobie 12 mln dol. bonusu za doprowadzenie do fuzji Royal Bank of Scotland oraz holenderskiego ABN Amro. Tej samej fuzji, która posłała połączony bank na dno i doprowadziła do jego bankructwa. Tam gdzie wszystko się wali, Orcela zwykle już nie ma. W zjednywaniu sobie największych graczy w branży finansowej pomagają mu zdolności językowe - włada biegle pięcioma językami,

Santander - przynajmniej na polskim rynku - pokazał już, że uwielbia łowić w mętnej wodzie. Kiedy w zeszłym roku pod młotek szedł BZ WBK, w finałowej rozgrywce stanęli francuski BNP Paribas, nasz PKO BP i właśnie Hiszpanie. Z nieoficjalnych informacji wynikało, że tylko Santander przeprowadzał w BZ WBK dodatkowe due dilligence, Hiszpanie mieli też podobno możliwość poprawienia oferty już po złożeniu ostatecznych deklaracji przez pozostałych startujących. Przypadków preferowania Santandera przez Irlandczyków z AIB było tak wiele, że PKO BP i BNP Paribas poważnie zastanawiały się nad złożeniem oficjalnego protestu. Ostatecznie Hiszpanie kupili BZ WBK po astronomicznie wysokiej cenie - 3,1 mld euro. Ciekawe czy w przypadku sprzedaży Kredyt Banku stary numer Santandera numer z dogadywaniem się „na boku” przy pomocy przyjaciela wszystkich, Andrei Orcela, znów wypali.