Subiektywnie o finansach

Blog Macieja Samcika, długoletniego dziennikarza ekonomicznego Gazety Wyborczej . O finansach małych i dużych. Mnóstwo ciekawostek na temat pieniędzy. Wiadomości ważne dla domowego budżetu. Porady finansowe i recenzje reklam instytucji finansowych.

Wpisy

  • wtorek, 26 lipca 2016
    • Polskie banki czeka istna rzeź. Nie wierzycie? To zobaczcie co się stało całkiem niedaleko...

      W ostatnim raporcie Citibank Research, poświęconemu "uberyzacji" finansów znalazłem dane, z których wynika, że "używalność" placówek bankowych jest już mniejsza nie tylko od liczby odwiedzin banku poprzez stronę internetową, ale i od liczby wizyt w banku za pośrednictwem smartfona.  Otóż przeciętny posiadacz konta bankowego w ciągu miesiąca ma ze swoim bankiem mniej więcej 17 interakcji. Z tego aż siedem to odwiedziny serwisu bankowości internetowej (aby sprawdzić saldo albo wykonać jakąś transakcję), kolejne cztery to połączenia z infolinią banku lub telefonicznym call centre, a trzy - odwiedzanie banku za pomocą smartfona lub tabletu. Przeciętny klient banku tylko raz w miesiącu ma styczność z placówką bankową. Na tzw. emerging markets - do których się zaliczamy - udział placówek w "używalności" banków jest statystycznie większy, bo są to dwie interakcje na 21 miesięcznie.

      citireportbranches1

      To chyba zła wiadomość dla większości polskich banków, które bardzo wolno zmniejszają sieć placówek i niewykluczone, że zaraz obudzą się z ręką w nocniku. To co czeka polską bankowość - jak i zachodnioeuropejską - przepowiadają zmiany, które już nastąpiły w krajach skandynawskich, w których społeczeństwa stosunkowo łatwo przyjmują nowoczesne sposoby bankowania i migrują do płacenia bezgotówkowego. W Danii w gotówce reguluje się nie więcej niż 25% rachunków i rząd planuje całkowite wycofanie gotówki z obrotu w 2030 r. Podobnie jest w Szwecji. W tej sytuacji banki są zmuszone bardzo mocno zmieniać swoje kanały komunikowania się z klientami. Norweski bank DNB od 2009 r. do 2015 r. zlikwidował mniej więcej 50% wszystkich swoich placówek. Jego główny rywal Nordea – nawet nieco więcej. Duński Danske Bank zredukował sieć niemal o dwie trzecie placówek, zaś szwedzki SEB o prawie 60%

      citinordickaszana

      Co w tym czasie działo się w polskiej branży bankowej? Prezesi banków, napędzani myślą o stosunkowo dużym jeszcze odsetku "nieubankowionych" Polaków, zwiększali zagęszczenie miast i miasteczek swoimi placówkami. Choć odsetek Polaków nie posiadających konta bankowego od lat pozostaje na mniej więcej takim samym poziomie ok. 20%, wśród bankowców pokutuje - prawdopodobnie błędnie - przekonanie, że ta grupa potencjalnych klientów jest zbyt konserwatywna, by chciała zadzierzgnąć z bankiem relację zdalną, a zarazem ma zbyt trudno dostęp do placówki, by podpisać umowę konta i karty osobiście. Tak naprawdę nieubankowieni to ci, którzy banków do szczęścia w ogóle nie potrzebują - albo nie mają dochodów, albo biorą pieniądze w gotówce, a potrzeby pożyczkowe załatwiają im firmy pozabankowe. Choć oczywiście w ogólnoregionalnych statystykach widać dużo większe nieubankowienie (ale dane zawyżają mieszkańcy Wschodu i Południa naszego regionu Europy).

      citiunbanked

      Wskutek realizacji strategii zagęszczania placówek bankowych między 2004 r., a 2014 r. - jak wynika z danych Banku Światowego - liczba placówek przypadających na każde 100.000 Polaków wzrosła z 26,6 do 33 (choć w ostatnich dwóch latach, patrząc w liczbach bezwzględnych, już spadała o "małe" kilkaset oddziałów rocznie). W tym samym czasie w krajach strefy euro zagęszczenie placówek, mierzone tym samym wskaźnikiem, spadło z 33 oddziałów do 28. Nasycenie placówkami podobne do tego, które mamy w naszym kraju, utrzymuje się w stosunkowo niewielu krajach, np. w USA (tu przypada 32,5 placówki bankowej na 100.000 mieszkańców).  W Hiszpanii nasycenie oddziałami banków wynosi aż 70 placówek na 100.000 mieszkańców, a w Portugalii i Brazylii ten wskaźnik wynosi 50-60. Ale to wyjątki. We wspomnianych wyżej krajach skandynawskich zagęszczenie placówkami wynosi 17,5 oddziału na 100.000 mieszkańców. 

      citiplacwkiworld_bank

      Co więcej, Bank Światowy prognozuje, że trend do zmniejszania liczby placówek bankowych będzie się pogłębiał. W 2025 r. na 100 tys. mieszkańców Skandynawii ma już przypadać tylko 10 placówek bankowych, zaś w krajach strefy euro - 15. Prognoz dla Europy Środkowo-Wschodniej nie udało mi się znaleźć, ale nawet w przypadku USA, gdzie docelowo zagęszczenie placówek ma być najwyższe, nie będzie przekraczało 21-22 oddziałów na 100 tys. mieszkańców. Trudno więc oczekiwać, by Polska miała być jakimś skansenem bankowości oddziałowej.

      citiplacwkiforecase1Preferencje klientów, migrujących do kanałów samoobsługowych to jedno, ale do cięcia sieci placówek będą skłaniać też bankowców względy biznesowe.  Utrzymanie placówek i ich pracowników to statystycznie 60-65% wszystkich kosztów banku (w przypadku instytucji mającej stosunkowo duży udział w rynku i nasyconą sieć placówek). Zaś spadająca rentowność działalności bankowej każe patrzeć na ten składnik kosztów jako na najważniejsze źródło oszczędności. W 2009 r. w Europie Środkowo-Wschodniej rentowność kapitału zaangażowanego przez inwestorów w banki (wypłacanego w formie dywidendy bądź angażowanego we wzrost sumy bilansowej) wynosiła 8%. Dziś średnio jest to tylko 6-7% (Polska jest w dalszym ciągu stosunkowo wysoko w tym rankingu, bo część banków wciąż utrzymuje rentowność ROE na poziomie blisko 10% lub ciut powyżej tej granicy). W Europie Zachodniej wskaźniki rentowności banków są na podobnych poziomach, a analitycy Citi Research spodziewają się, że w związku z przeglądem kosztów i mniejszą popularnością placówek wśród klientów, z rynku może zniknąć od 50% (Francja) do 70-80% placówek (Włochy, Hiszpania). W Polsce zagęszczenie miast placówkami nie jest tak duże, jak w wymienionych krajach, ale też należy się spodziewać dużych cięć.

      Zobacz też: Oto futurystyczna placówka przyszłości mBanku. W Łodzi.

      Zobacz też pierwszą w Polsce bankową klubokawiarnię. Na Marszałkowskiej

      citirentowno_bankuufffNa rynku będą w stanie utrzymać się tylko te banki, które przestawią swoje placówki z centrów transakcyjnych na centra doradcze. Ten nowy model sieci dystrybucji wymaga bardzo dokładnej i starannej segmentacji klientów na tych masowych, którzy powinni korzystać z kanałów samoobsługowych, na aspirujących oraz zamożnych. Zadaniem placówek bankowych i ich pracowników będzie tak opiekować się wyższym segmentem klientów, by korzystali z jak największej liczby produktów. A to oznacza, że będą potrzebni wysoko wykwalifikowani pracownicy, a placówki będą musiały być przenoszone tam, gdzie dany bank ma najwięcej klientów aspirujących i zamożnych. W pewnym sensie banki powinny brać przykład z Ubera, którego głównym celem nie jest dostarczanie usług transportowych, lecz tworzenie nowego tzw. user experience. Uber kreuje potrzeby konsumenckie, żeby potem zarabiać na ich zaspokajaniu. I taka właśnie powinna być po części rola placówek bankowych nowej generacji.

      Zobacz: pierwszą w Polsce automatyczną placówkę bankową 

      Przeczytaj też o najdziwniejszych placówkach bankowych na świecie

      W ciągu ostatnich 10 lat zatrudnienie w polskiej branży bankowej zmniejszyło się o 7%, to 175.000 etatów. W całej Unii Europejskiej branża bankowa zatrudnia 2,9 mln ludzi i w ciągu ostatniej dekady pracę straciło prawie 200.000 pracowników (11% wszystkich zatrudnionych). Te dane nie obejmują roku 2015, w którym - według danych zebranych przez Financial Times - pracę w branży bankowej po obu stronach Oceanu straciło mniej więcej 100.000 osób. Można się domyślać, że kilkadziesiąt tysięcy z nich to efekt zwolnień w europejskich bankach. Wygląda na to, że to dopiero początek wielkiej restrukturyzacji kosztów w bankach. Jeśli w ciągu najbliższych 10 lat liczba oddziałów banków ma się zmniejszyć o 30-50%, to trudno nie przypuszczać, że to samo czeka dużą część pracowników banków. Zwłaszcza tych, którzy dziś zajmują się ręcznym przetwarzaniem transakcji. Według ekspertów Citi dziś 60-70% pracowników banków zajmuje się ręcznym procesowaniem, a więc potencjał do wzrostu efektywności jest spory.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (9) Pokaż komentarze do wpisu „Polskie banki czeka istna rzeź. Nie wierzycie? To zobaczcie co się stało całkiem niedaleko...”
      Tagi:
      brak
      Kategoria:
      Autor(ka):
      maciek.samcik
      Czas publikacji:
      wtorek, 26 lipca 2016 09:15
  • poniedziałek, 25 lipca 2016
    • Raty kredytu mieszkaniowego dobijają? Oni uwolnią cię od kłopotu. Na jak długo?

      Mało kto o nim wie, a jest kołem ratunkowym pozwalającym przetrwać kilkanaście trudnych miesięcy po utracie pracy, albo w sytuacji, gdy bardzo potrzebujemy pieniędzy na pilne wydatki (np. leczenie). To Fundusz Wsparcia Kredytobiorców udzielający od wiosny tego roku - a dokładniej od 19 lutego - nieoprocentowanych pożyczek "sponsorowanych" przez banki. W ciągu kilku miesięcy skorzystało z niego 300 posiadaczy kredytów hipotecznych. Banki wypłaciły im 6,6 mln zł czyli mniej więcej 1% kwoty, która jest w "budżecie" funduszu. To kropla w morzu kredytów hipotecznych nie spłacanych w terminie. Według Biura Informacji Kredytowej sami tylko frankowi kredytobiorcy nie spłacają na czas rat ponad 30.000 kredytów. Mniej więcej drugie tyle wynosi pula nie spłacanych terminowo kredytów złotowych. A fundusz ma wspomagać jednych i drugich.

      Czytaj: I ty będziesz bankrutem? Żyjesz z wyrokiem, choć jeszcze o tym nie wiesz

      Czytaj też: Czy najtańszy kredyt hipoteczny może być... najdroższy? Tak się bawią...

      Być może klienci nie wiedzą o nowej możliwości. Niewykluczone, że obawiają się, iż zgłoszenie się po wsparcie "zdekonspiruje" ich jako klientów podwyższonego ryzyka i w przyszłości może spowodować jakieś retorsje (np. konieczność dostarczenia dodatkowego zabezpieczenia kredytu). Inną prawdopodobną przyczyną niewielkiej na razie popularności funduszu jest zasada jego działania. Fundusz nie przyznaje bowiem darowizn, ani zapomóg, ale jedynie przejmuje na pewien czas - najdłużej na 18 miesięcy - obowiązek spłacania rat. Jest to rodzaj koła ratunkowego dla kredytobiorcy, by mógł przez kilka, kilkanaście miesięcy zająć się swoimi sprawami, nie martwiąc się o pieniądze na spłatę rat kredytowych. Maksymalne wsparcie w ramach programu wynosi 1500 zł miesięcznie, co oznacza, że na jednego kredytobiorcę fundusz może przeznaczyć maksymalnie 27.000 zł. Dotychczasowe statystyki działania funduszu dowodzą, że większość jego "podopiecznych" do tej pory zgłaszało się po maksymalne dozwolone wsparcie.

      Czytaj też: Profesorowie chcą pomóc frankowiczom. Jest Matrix, są i rewolucje

      To nie koniec obostrzeń. Warunki przyznania pożyczki są dość restrykcyjne. Trzeba się "wykazać": a) statusem bezrobotnego lub b) wysoką relacją raty kredytowej do dochodów (minimum 60%), albo c) niskim dochodem na osobę w rodzinie (poniżej 634 zł po odliczeniu raty kredytu). Więcej na ten temat znajdziecie na stronie Banku Gospodarstwa Krajowego. Codziennie dostaję listy od osób, które mogłyby skorzystać z tego funduszu, ale po nawet nie wiedzą o jego istnieniu! Dlaczego w bankach, kiedy zgłasza się klient z problemami finansowymi, proszący o rozłożenie kredytu na dłuższe raty, albo o wakacje kredytowe, nie proponuje mu się tego rozwiązania?

      "Straciłem pracę w ramach tzw. dobrej zmiany... Mam kredyt we frankach. Mój bank - Pekao - nie zgodził się przedłużenie okresu kredytowania. Zostało mi do spłaty kredytu 5 lat i miesiąc... ale bardzo trudno związać mi koniec z końcem, zwłaszcza gdy frank rośnie po Brexicie. Mimo to płacę, nie spóźniłem się o nawet jeden dzień z żadną ratą. Najbardziej mnie boli, że bank ze mną nie rozmawia, mają świadomość, że nieruchomość jest warta dwa razy więcej niż kredyt. Najchętniej wymówiliby mi umowę i zamknęli temat. Ja też chętnie bym spłacił, ale nie mając pracy trudno co miesiąc zanosić do banku 3000 zł"

      - napisał do mnie kilka dni temu pan Roman, jeden z czytelników. W banku nie dość, że został zignorowany, to nawet mu nie powiedzieli, że istnieje taki fundusz wsparcia! Pieniądze pożyczone przez fundusz trzeba oddać, ale na dość liberalnych zasadach. Po pierwsze: jest to nieoprocentowana pożyczka, co oznacza, że mając kłopoty finansowe wynikające z bezrobocia lub raty wysokiej w stosunku do dochodów znacznie bardziej opłaca się udać po wsparcie tutaj, niż zaciągać jakieś inne, komercyjne pożyczki. Po drugie: między zakończeniem finansowania rat klienta o momentem, kiedy ten musi zacząć oddawać pieniądze są dwa lata przerwy. Po trzecie zaś pożyczka może być spłacana nawet przez osiem lat, co - w powiązaniu z tym, że jest nieoprocentowana - oznacza stosunkowo niskie obciążenie dla domowego budżetu. Jeśli pożyczę maksymalną dostępną kwotę 27.000 zł (czyli przez półtora roku odpadnie mi koszt spłacania 1500 zł raty), to po kolejnych dwóch latach karencji będę płacił - poza standardową ratą - 280 zł ekstra.   

      Czytaj też: Każdy kredyt hipoteczny to tykająca bomba zegarowa. Jak ją rozbroić?

      Czytaj: Czy to dobry moment na zaciąganie kredytu? I jak nie dać się nabrać?

      Skąd wzięło się to dziwo? Fundusz Wsparcia Kredytobiorców to "pogrobowiec" rządów PO-PSL oraz prezydenta Bronisława Komorowskiego. Kiedy w styczniu 2015 r. szwajcarski bank centralny przestał "pilnować" kursu franka i ten gwałtownie się umocnił, politycy zaczęli gwałtownie szukać pomysłu na pokazanie, że los kredytobiorców frankowych nie jest im obojętny. Gdy wszystkie kolejne koncepcje przewalutowania kredytów frankowych okazywały się nierealne, prezydent zgłosił - a bankowcy podchwycili - pomysł powołania specjalnego funduszu, który będzie pomagał kredytobiorcom, którym brakuje pieniędzy na spłatę rat. Tak przynajmniej wyglądało to oficjalnie, bo w kuluarach mówi się, że pomysł funduszu wyszedł ze Związku Banków Polskich. Tak czy owak odchodząca koalicja rządowa błyskawicznie przeprowadziła przez parlament stosowną ustawę, a bankowcy równie szybko włączyli fundusz pomocowy do tzw. sześciopaku, czyli zestawu ułatwień, z których mogą korzystać kredytobiorcy walutowi cierpiący na skutek drogiego franka. Nie jest to zapewne szczyt marzeń kredytobiorcy w tarapatach, ale na pewno warte rozważenia w sytuacji, kiedy brakuje pieniędzy na spłatę rat, bo domowy budżet się zawalił.

      GORĄCE TRIKI NA WAKACJE. Kiedy najlepiej wybrać się na urlop? Gdzie lepiej polecieć z biurem podróży, a gdzie solo? Jak zapłacić za urlop, żeby mieć największe prawa konsumenckie do dyspozycji? Zapraszam do obejrzenia wyjątkowo gorącego wideo. Jeśli jeszcze nie jesteście na wakacjach, to po obejrzeniu tego klipu zapragniecie natychmiast się na nich znaleźć ;-)

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (9) Pokaż komentarze do wpisu „Raty kredytu mieszkaniowego dobijają? Oni uwolnią cię od kłopotu. Na jak długo?”
      Tagi:
      brak
      Kategoria:
      Autor(ka):
      maciek.samcik
      Czas publikacji:
      poniedziałek, 25 lipca 2016 09:11
  • piątek, 22 lipca 2016
  • czwartek, 21 lipca 2016
    • Złe wieści dla miłośników wypłacania gotówki. Banki stworzyły potwora, a my... mu zapłacimy

      Bankomaty przestały być już tylko maszynkami do wypłacania gotówki. Jakiś czas temu donosiłem, że sieć Euronet zajęła się natychmiastowymi, międzymiastowymi przekazami pieniężnymi "z bankomatu do bankomatu", wchodząc tym samym w szkodę poczcie. W bankomatach można też odebrać pieniądze nadane z drugiego końca świata. Urządzenia te bywają też kantorami walutowymi, pośrednikami w działalności charytatywnej oraz wpłatomatami przyjmującymi banknoty zagraniczne. Ale to wszystko dopiero początek ekspansji finansowych robotów. Niebankowy pośrednik, firma Gotówkomat, udziela - za pośrednictwem maszynek podobnych do bankomatów - pożyczek-chwilówek. Tą samą drogą chce sprzedawać ubezpieczenia i konsolidować ludziom długi. Bankomaty wkrótce będą czymś w rodzaju automatycznego pośrednika finansowego. A najwięcej pieniędzy zarobią na nich ci, którzy zadbają, by te machiny znalazły się jak najbliżej potencjalnych klientów.

      Raczej nie będą to banki. Z ich punktu widzenia taka maszyna to tylko kosztowny "pośrednik" w udostępnianiu klientowi gotówki. Owszem, mając szeroką sieć własnych bankomatów można oferować klientom - wszystkim lub tylko tym lepszym - darmowe wypłaty gotówki. Ale z drugiej strony takie bankomaty trzeba ładować gotówką, ubezpieczać, serwisować... Samo zło. Nic dziwnego, że na bankomatowym rynku mamy to, co mamy: rosnące na potęgę wielkie, niebankowe sieci bankomatów, które stały się niespodziewanie tak duże, że mogą już dyktować bankowcom warunki gry. I nie tylko bankowcom. Ostatnio zaczęli bombardować mnie e-mailami klienci banku PKO BP, którzy do tej pory bardzo chwalili sobie wypłacanie pieniędzy po drodze do szkoły, pracy lub na uczelnię w bankomatach zlokalizowanych na stacjach warszawskiego metra. To właśnie jest atut największego banku - może nie ma najtańszych kont i nie płaci najlepiej za depozyty, ale po gotówkę nie trzeba jechać do bankomatu w sąsiedniej dzielnicy. Niestety, dobre czasy się kończą:

      "Jednym nielicznych argumentów jakie miałem przeciwko licznym namowom rozstania się z "kontem po wuju" (Superkonto w PKO BP) była dość gęsta sieć bankomatów, dzięki czemu nie musiałem przedsiębrać specjalnych wypraw po pieniądze, tylko pobierałem je "po drodze", np. na stacjach metra, na których wsiadam, wysiadam w drodze do i z pracy. Piszę w czasie przeszłym, bo obecnie okazuje się, że PKO BP likwiduje swoje bankomaty na obu tych stacjach. Czy akcja likwidacji bankomatów przez PKO BP jest skutkiem jakiejś nowej polityki tego banku? Jak szeroki będzie miała zasięg? Czy chodzi o to, żeby ograniczyć bezprowizyjne wyjmowanie pieniędzy przez klientów?"

      - zastanawia się pan Piotr. Przyznacie, że to dziwne, zwłaszcza, iż jednocześnie inni klienci donieśli mi, że z warszawskiego metra wynoszą się bankomaty Euronetu. W PKO BP tłumaczą akcję zwijania bankomatów "decyzją biznesową" oraz obiecują, że pracują nad przeniesieniem swoich maszyn w jak najbliższe okolice stacji metra, ale trudno to czytać inaczej, jak robienie dobrej miny do złej gry. Krótki research w internecie przyniósł mi informację, że przetarg na zainstalowanie bankomatów we wszystkich stacjach metra wygrała ostatnio niebankowa sieć Planet Cash. To z tego powodu najprawdopodobniej wynoszą z tuneli metra maszyny Euronetu i bankomaty największego banku PKO BP. Nie wiem ile Planet Cash zapłacił zarządowi metra za monopol "bankomatowy", ale przez trzy lata na stacjach obu warszawskich linii metra ma być prawie 100 bankomatów Planet Cash.

      Akcja Dywidenda jak w banku

      Planet Cash to na tym rynku duży miś. Ma dziś 2500 bankomatów w całym kraju. Doliczając do tego 7500 bankomatów Euronetu dojdziemy szybko do wniosku, że już co druga maszyna do wypłacania kasy nie należy do banku, tylko do pośrednika. A że główne firmy zarabiające na zarządzaniu bankomatami muszą wzajemnie utrudniać sobie życie, to będziemy mieli coraz więcej przypadków, w których na całkiem dużej przestrzeni będą dostępne wyłącznie bankomaty Euronetu albo wyłącznie Planet Cash i żadnych innych. Banki podkulą ogon i się wyniosą, zaś klienci nie będą mieli wyboru i o ile kiedyś na stacjach metra, w pobliżu marketów, czy w centrach handlowych można było spotkać bankomaty wielu banków, to teraz coraz częściej temat wypłat stanie się... monotematyczny. Banków nie będzie stać na oferowanie wszystkim klientom bezpłatnego dostępu do wszystkich bankomatów, bo obaj niebankowi pośrednicy żądają za swoje usługi od banków coraz wyższych opłat. Banki stworzyły potwora, a teraz my będziemy płacili za jego wykarmienie. 

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (6) Pokaż komentarze do wpisu „Złe wieści dla miłośników wypłacania gotówki. Banki stworzyły potwora, a my... mu zapłacimy”
      Tagi:
      brak
      Kategoria:
      Autor(ka):
      maciek.samcik
      Czas publikacji:
      czwartek, 21 lipca 2016 08:56
  • wtorek, 19 lipca 2016
    • Odcinanie kuponów dla zabieganych? Są już fundusze, w których kupony odcinają się same ;-)

      dywidendalogo1W poprzednich tekstach z cyklu "Dywidenda jak w banku" starałem się pokazać Wam, że budując swoje długoterminowe oszczędności nie powinno się - zwłaszcza mając już pewien stabilny "osad" na koncie - poprzestawać wyłącznie na produktach stricte bankowych. Z jednej strony ze względu na ich relatywnie niską rentowność (zdarzało się, że przez długie lata nie chroniły nawet przed inflacją, nie mówiąc już o dostarczaniu realnego zysku), a z drugiej ze względu na ryzyko, że kiedyś pieniądze tak ulokowane zje inflacja, dewaluacja albo potwór nacjonalizacji. Alternatywą jest rynek kapitałowy, a więc akcje, obligacje, fundusze... Na pierwszy rzut oka jest to czarna magia, ale przy bliższym zapoznaniu - niekoniecznie.

      Oczywiście: inwestowanie na rynku kapitałowym nie jest dla każdego. Jest dla tych, którzy po pierwsze uporządkowali swój domowy budżet i mają nadwyżki finansowe, po drugie mają już bezpiecznie ulokowaną co najmniej sześciokrotność miesięcznych zarobków oraz są w stanie zablokować część nowych oszczędności na przynajmniej pięć lat (a najlepiej - bezterminowo). Innych ograniczeń brak :-). Bo akcje to po prostu kawałki firm produkujących to, z czego na co dzień korzystamy i czego jesteśmy często fanami. Owszem, nie ma tu gwarantowanego oprocentowania, ale za to jest udział w zyskach, które te firmy wypracowują (czyli dywidenda). W ostatnim roku spółki wypłacały średnio równowartość 4,1% ceny swoich akcji, co robi duże wrażenie w porównaniu z 1,5% oprocentowania depozytu bankowego. Ceny akcji oczywiście się wahają, czasem bardzo mocno, ale pokazywałem statystyki, z których wynika, że gdyby wziąć średnią ze zmian cen 500 spółek amerykańskiej giełdy za ostatnich 90 lat, to wyjdzie, że... w zasadzie nie dało się na nich stracić, o ile horyzont naszych inwestycji wynosił 20 lat lub więcej.

      Te statystyki - w powiązaniu z coroczną dywidendą oraz z faktem, że kawałki firm to konkretny majątek, który powinien być odporny na demona inflacji - zachęcają, żeby przynajmniej małą część oszczędności przeznaczyć na posiadanie udziałów w największych, najbardziej znanych i najstabilniejszych firmach. Zwłaszcza, że sam proces zakupu akcji nie jest skomplikowany - wystarczy założyć sobie konto w biurze maklerskim, przelać na nie pieniądze i znać trzyliterowy symbol spółki, której akcje chce się kupić. Kto chciałby spróbować - może skorzystać ze specjalnej oferty dla czytelników blogu, o której piszę trochę niżej. 

      FUNDUSZ INWESTYCYJNY DLA ZABIEGANYCH. Wybranie firmy, z którą sympatyzujecie i której produktów i usług używacie, by stać się jej współwłaścicielem, nie jest trudne, ale nie każdy ma czas i ochotę się w to "bawić". Można to zrobić prościej - za pomocą funduszu inwestycyjnego. To taki "worek" z pieniędzmi wielu inwestorów, którzy chcą lokować oszczędności wspólnie, w ramach określonej strategii. Stając się udziałowcem spółki giełdowej dostaję akcje, a przychodząc z pieniędzmi do funduszu - jednostki uczestnictwa (a rzadziej jakieś certyfikaty inwestycyjne). Fundusz wynajmuje zarządzających (żeby nim zostać trzeba mieć specjalną licencję KNF i zdać egzamin), a oni lokują zebrane przez wszystkich inwestorów pieniądze w określony sposób. Jeśli fundusz ma za zadanie lokować w akcje - to kupują akcje najlepszych (ich zdaniem) spółek. Jeśli w obligacje - kupują obligacje. Jeśli fundusz ma inwestować w spółki z konkretnej branży - zarządzający kupują spółki z tych branż. Oczywiście starają się wybrać jak najlepsze i oczywiście nie zawsze im się udaje.

      Zalety funduszu w porównaniu z samodzielną inwestycją na rynku kapitałowym? Przede wszystkim brak konieczności samodzielnego wybierania w co konkretnie zostaną ulokowane pieniądze. Wybieram tylko firmę zarządzającą funduszem (może to być firma należąca do jakiegoś banku - ING, PKO BP, Pekao, BPH - albo niezależna, jak Union Investment, czy Legg Mason), a potem w jej ramach fundusz o określonej strategii. Np. "fundusz małych spółek polskich", albo "środkowoeuropejski fundusz branży finansowej", albo "globalny fundusz akcji biotechnologicznych". Do wyboru, do koloru. Ostatnio w modzie są fundusze tzw. multiasset, czyli "we-wszystko-inwestujące". Zarządzający takim funduszem stara się wycisnąć kilka procent zysku obstawiając przeciwstawne strategie (np. kupi polskie akcje i obstawi spadek złotego). Czasem opisuję je w blogu jako przykład relatywnie bezpiecznej inwestycji w fundusze na start.

      ILE TO KOSZTUJE I DLACZEGO TAK DROGO? Wady funduszy? Przede wszystkim drożyzna. Taki fundusz potrafi pobierać nawet 4% rocznie opłaty za zarządzanie pieniędzmi klientów. Oczywiście: są fundusze, które pobierają trochę mniej, ale czasem w zamian np. wprowadzają opłatę "na wyjściu", czyli wtedy, kiedy klient zamienia jednostki uczestnictwa na gotówkę. Są i takie, które mniej biorą za zarządzanie, ale za to mają w taryfie tzw. success-fee, czyli specjalną premię za osiągnięcie wyniku powyżej jakiegoś konkretnego poziomu. Zwykle to wygląda tak, że jeśli np. fundusz wypracuje więcej, niż 8% rocznego zysku, to od nadwyżki pobiera np. 25% dla siebie. Tak czy owak: koszty są i nie trzeba ich oglądać pod lupą. W 25-letniej historii warszawskiej giełdy przeciętny roczny wzrost indeksu to jakieś 9%, co oznacza, że opłaty za zarządzanie mogą zjeść jedną trzecią zysków. Ale coś za coś: jesteśmy zwolnieni z wyboru konkretnych spółek, możemy systematycznie wpłacać po 200, czy 500 zł miesięcznie i automatycznie rozdzielamy pieniądze między kilkadziesiąt spółek, zmniejszając tym samym ryzyko.

      JAK ZNALEŹĆ DLA SIEBIE NAJLEPSZY FUNDUSZ? Jaki fundusz wybrać? Na początek radziłbym jeden inwestujący w Polsce (akcje są u nas dość tanie, a koszula bliższa ciału) i jeden inwestujący na świecie. Jeśli nie możecie się zdecydować na konkretny kontynent, to niech to będzie fundusz największych spółek globalnych. Będziecie wtedy mieli udziały w spółkach amerykańskich (McDonalds, Coca-Cola, General Motors, Microsoft, Apple, Boeing), zachodnioeuropejskich (np. produkujący airbusy EADS, brytyjski Shell, francuski Carrefour, niemiecki Siemens, czy Nestle) lub azjatyckich (Samsung, Kia, Hyundai, Toyota...). Jeśli jest Wam wszystko jedno która firma będzie zarządzała Waszymi pieniędzmi (nie jesteście przywiązano do żadnej konkretnej marki), to wejdźcie na stronę Analizy.pl, a tam sekcji "notowania funduszy" wybierzcie interesującą Was kategorię i rozglądajcie się wśród wszystkich dostępnych funduszy.

      Wybierając fundusz spośród wielu podobnych do siebie, zarządzanych przez różne firmy zarządzające, przede wszystkim - choć zdarzają się wyjątki, czasem zdarzają się nowinki, przed którymi nie umiem się powstrzymać ;-)) - stawiam na te, które mają co najmniej pięcioletnią historię. I oczywiście relatywnie dobre na tle konkurencji wyniki. Przy tym nie wybieram funduszu, który przez rok lub dwa bryluje najlepszymi wynikami, wyprzedzając konkurentów o kilka długości. Często nie wynika to z geniuszu zarządzających, lecz raczej z nadmiernego ryzyka przez nich podejmowanego. Interesują mnie fundusze, które przez kilka lat z rzędu utrzymują się blisko czołówki, ale niekoniecznie na pierwszym miejscu i które cechują się mniejszą "wahliwością" cen jednostek uczestnictwa, niż konkurenci. Zawsze staram się rozdzielić pieniądze między dwa podobne fundusze (żeby nie jechać na jednym koniu) oraz kupować jednostki na raty. No i z czystej ciekawości zawsze przed zakupem zerknę na ostatnie dostępne sprawozdania funduszu (są na stronie internetowej firmy zarządzające), żeby dowiedzieć się w które spółki zainwestował fundusz (w sprawozdaniach są zawsze największe składniki portfela).

      Akcja Dywidenda jak w banku

      GDZIE NAJTANIEJ KUPISZ FUNDUSZ? Jak już macie wybrany fundusz, to tylko trzeba się dowiedzieć gdzie można go kupić. Najlepiej zrobić to przez internet, bo wtedy jest najtaniej (przeważnie nie płaci się opłaty dystrybucyjnej albo jest ona dużo niższa, niż u "fizycznego" sprzedawcy, u którego prawie zawsze zapłacimy 5-5,5% opłaty "na wejściu"). Niektóre banki prowadzą platformy, na których oferują setki funduszy najróżniejszych firm zarządzających. Do takich "otwartych" banków należą m.in. Deutsche Bank (platforma to db Navi), Citibank, czy mBank (Supermarket TFI). DO najtańszych na rynku należy platforma biura maklerskiego BOŚ o nazwie bossafaund.pl. Są też niezależne firmy mające platformy do internetowego zakupu funduszy (np. F-Trust). Same TFI też czasem pozwalają kupić udziały w funduszu przez internet (taką platformę ma np. Union Investment i Legg Mason). Oczywiście fundusze można też kupić u doradców finansowych, ale wtedy płaci się opłatę dystrybucyjną. Większość dużych banków sprzedaje "swoje" fundusze w placówkach - to PKO BP, Bank Pekao, BZ WBK (wtedy też zapłacicie prowizję "startową").

      Czytaj też: A może dywidenda z funduszu inwestycyjnego? Analiza Longterma

      DYWIDENDA PROSTO Z FUNDUSZU? Co to wszystko ma wspólnego z dywidendami? Ano mamy na polskim rynku już kilkanaście funduszy inwestycyjnych, które specjalizują się w kupowaniu akcji spółek wypłacających dywidendy. Część z nich nastawia się na polskie spółki, a część także na spółki zagraniczne. Teoretycznie tego rodzaju fundusze powinny radzić sobie znacznie lepiej, niż "zwykłe" fundusze akcji, bo i spółki dywidendowe to swego rodzaju elita wśród firm notowanych na giełdzie. Czy rzeczywiście fundusze inwestujące "dywidendowo" dają radę? Różnie bywa, choć oczywiście znam kilka pozytywnych przykładów. Większość tego typu funduszy nie ma jeszcze zbyt długiego stażu, więc ich renoma jest jeszcze w powijakach. Przez lata firmy zarządzające oferowały proste fundusze akcji, na fundusze akcji dywidendowych moda zaczęła robić się dopiero kilka lat temu. Poniżej daję wykresy dwóch funduszy akcji dywidendowych mające relatywnie długą historię: ING Globalnego Akcji Dywidendowych oraz Investor Akcji Dużych Spółek Dywidendowych (ten ostatni inwestuje tylko w Polsce). 

      ing_gobalny_akcji_dywidedowych_investor_akcji_duych_spek_dywidendowych_

      Ale uwaga: to, że fundusz inwestuje w akcje dywidendowe nie oznacza jeszcze, że wypłaca swoim członkom dywidendy. W większości przypadków owe dywidendy otrzymywane przez fundusze są po prostu dopisywane do wartości jego jednostek uczestnictwa. W przypadku "zwykłych" funduszy akcji ("niedywidendowych") wygląda to identycznie, ale w ich przypadku kryterium wyboru tej, a nie innej spółki nie jest fakt wypłacania lub nie wypłacania dywidendy. A w funduszu akcji dywidendowych jest to podstawowy czynnik wyboru. Wśród polskich firm zarządzających funduszami dwie zdecydowały się na powołanie funduszy akcji dywidendowych, które przekazują swoim członkom otrzymane od spółek giełdowych dywidendy. To KBC Beta Dywidendowy (przeformatował się na taki fundusz rok temu) oraz BPH Dywidendowy (działa mniej więcej od pół roku).

      Żaden z tych funduszy nie zdążył jeszcze wypłacić dywidend, więc trudno powiedzieć na ile atrakcyjne to będzie źródełko zysków na tle zmiany wartości jednostek uczestnictwa. Ideałem z mojego punktu widzenia inwestora długoterminowego byłoby osiągnięcie takiego stanu, w którym wartość jednostki uczestnictwa przynajmniej się nie zmienia (jeśli już to w górę), a otrzymywany raz w roku kupon co najmniej dwukrotnie przebija to, co miałbym na depozycie bankowym. To oznacza, że akcje spółek powinny rosnąć o dobre kilka procent w skali roku, żeby pokryć opłatę za zarządzanie funduszem oraz spadek kursów wynikający z "odcięcia" od ceny papierów wartości wypłaconej dywidendy (spełnienie tego drugiego warunku nie powinno być problemem, bo ceny dobrych spółek dywidendowych szybko wracają do poziomów sprzed "odcięcia" dywidendy). Z drugiej zaś strony portfel funduszu powinien być urzeźbiony z na tyle atrakcyjnych spółek, by uśredniony kupon dywidendowy wyniósł te 4% lub więcej.

      Dwa polskie fundusze inwestycyjne nie są jedynymi, które płacą dywidendę (a ściślej - mogą ją płacić). W zasadzie każda z czołowych grup zarządzających aktywami również ma tego typu fundusze w swojej ofercie. Niedawno Franklin Templeton informował o wprowadzeniu do sprzedaży w Polsce dziewięciu różnych funduszy wypłacających dywidendy. Tu macie ich listę: Wiem, że podobne fundusze ma też w ofercie towarzystwo Fidelity, a także Schroedrs, Robeco, czy BlackRock. Więcej o zagranicznych funduszach dywidendowych pisałem dosłownie kilka dni temu, więc pozwólcie, że odeślę Was do tego wpisu. A w tej chwili tylko zaznaczę, że w przypadku zagranicznych funduszy owa dywidenda może być wypłacana np. co miesiąc i wcale nie musi mieć nic wspólnego z dywidendami otrzymywanymi przez fundusz od spółek.

      Bardzo często fundusze międzynarodowych marek wypłacają dywidendy niezależnie od osiąganych wyników. Jeśli tych wyników "nie starczy", to po prostu obniżają wartość jednostek uczestnictwa. Klient ma w funduszu coraz mniej pieniędzy, ale dywidenda jest pewna jak w banku. Takie fundusze dywidendowe do mnie nie przemawiają. Są dobre dla bogatych zachodnioeuropejskich rentierów, a nie dla kogoś, kto chciałby zarabiać więcej, niż na bankowym depozycie i jednocześnie przynajmniej utrzymywać na stałym poziomie (a najlepiej powiększać) wartość kapitału. Większe nadzieje pokładam więc w polskich funduszach, które - jak sądzę - coraz częściej będą przyjmować strategię przekazywania swoim klientom dywidend uzyskanych od spółek.

      --------------------------------------------------------------------------------------------------------

      ebinariumdywidendaDO TEJ PORY W RAMACH AKCJI „DYWIDENDA JAK W BANKU":

      >>> 13 kwietnia: "W poszukiwaniu dywidendy pewnej jak w banku, czyli wielka koalicja rusza do akcji" - o tym dlaczego lokuję swoje pieniądze nie tylko w banku i dlaczego biorę udział w największej edukacyjnej akcji blogerów, jaką kiedykolwiek widział nasz kraj. 

      >>> 16 kwietnia: "Buty, ciuchy, cukierki. Kto dobrze przewidział, z 10.000 zł wycisnął... milion" - o spółkach-ikonach warszawskiej giełdy, na których każdy, kto uwierzył w ich pomysł na zarabianie pieniędzy, mógł zostać bardzo zamożnym człowiekiem.Takie okazje na rynku kapitałowym są zawsze, także teraz. 

      >>> 21 kwietnia: "Na jak długo trzeba kupić akcje, żeby mieć (prawie) pewność, że się zarobi?" - o tym, że inwestowanie pieniędzy wcale nie musi być bardzo ryzykowne, gdyż statystyki z ostatnich 100 lat pokazują, że w długim terminie ryzyko utraty zainwestowanego w akcje kapitału jest niewielkie. A przynajmniej tak było do tej pory

      >>> 11 maja: "Oprocentowanie lokat sięga dna. Wyższe zyski tylko dla pięknych i bogatych?" - o tym jakie warunki trzeba spełnić, żeby wychylić nos z banku i zacząć lokować oszczędności w spółki wypłacające regularnie dywidendy.Oprócz tego polecam wpisy nawiązujące do akcji:

      >>> 22 maja: "Pięć cytatów z Warrena Buffeta, które musisz poznać" - zestawienienajmądrzejszych cytatów z najsłynniejszego długoterminowego inwestora na świecie - Warrena Buffeta, połączone z zaproszeniem na konferencję Wall Street w Karpaczu, na której akcja "Dywidenda jak w banku" miała swoje pięć minut ;-)

      >>>  25 maja. "Oszczędności ulokowane w tym banku przez ostatnich pięć lat dawały po 5% rocznie. Jak?" - o tym dlaczego swoją przygodę z inwestowaniem warto zacząć od kupna udziałów w spółkach wypłacających z roku na rok dywidendę? o ile kapitał, za który kupiliśmy akcje, potraktujemy jak długoterminowy depozyt. 

      >>> 17 czerwca: "Jak dostać money-back z urzędu skarbowego? 875 zł do wzięcia i tylko pół roku, by o to zadbać!" - o tym, że z dywidend można zmontować sobie nie tylko plan systematycznego oszczędzania, ale wręcz... dodatkową emeryturę. I jeszcze zanim na tę emeryturkę przejdziemy - dostawać co roku kasę z urzędu skarbowego. W tym roku do wyjęcia co najmniej 875 zł.

      >>> 18 czerwca: "Cztery pytania o rozsądne lokowanie pieniędzy" - powtórzenie przerobionego materiału w przyjemnej formule konkursu z nagrodami w postaci smartwatcha, rabatownika restauracyjnego i samcikowych książek z podpisem.

      >>> 8 lipca: "Bogowie odcinania kuponów. Dla nich ceny akcji mogłyby spaść nawet do zera" - o tym jak duże znaczenie może mieć systematycznie wypłacana dywidenda dla wyników długoterminowego inwestowania w akcje. I kilkanaście przykładów spółek, które do tej pory świetnie się sprawdzały jako "obiekt" takiego stylu inwestowania.

      >>> 12 lipca: "Najazd zagranicznych funduszy inwestycyjnych wypłacających klientom "odsetki". Warto?"  O tym, że inwestowanie dywidendowe jest dostępne również w funduszach inwestycyjnych i że ten sposób zarabiania w funduszach niejedno ma imię

      --------------------------------------------------------------------------------------------------------

       dywidendalogotypy3>>> Jeśli ten tekst Cię zaciekawił, zainspirował lub zachęcił, to proponuję, żebyś ZAPISAŁ SIĘ NA NEWSLETTER AKCJI "DYWIDENDA JAK W BANKU". Każdy kto wpisze się na listę dostanie w prezencie e-book, w którym tłumaczymy - Albert Rokicki i ja - krok po kroku o co chodzi w inwestowaniu w spółki dywidendowe. Jak się za to zabrać, jakie spółki wybrać i jak monitorować wyniki. Newsletter dostępny jest pod tym linkiem.

      >>> NAJTANIEJ ZAINWESTUJESZ Z BLOGERAMI. Jeśli masz ochotę spróbować przygody z inwestowaniem oszczędności - choćby małej ich części - to biuro maklerskie DM BOŚ zadeklarowało, iż naszych - Longterma i moich - czytelników będzie obsługiwać niemal za darmo - rachunek dostaniecie za free, a prowizję od zakupu akcji DM BOŚ ściął do symbolicznych 0,18% od wartości zakupu. Warunek: trzeba zarejestrować się przez specjalny link (regulamin jest tutaj). Promocja jest wyłącznie dla Was, nigdzie indziej w przyrodzie nie występuje,bphtfikonk2 ale ma ograniczenie - dotyczy obrotów akcjami nie przekraczających 100.000 zł. Nie mam żadnej prowizji od założonych kont, więc żeby zagwarantować sobie bardzo niskie prowizje możesz również korzystać z identycznego linku w blogu Longterma, o ile tak będzie dla ciebie wygodniej.

      >>> KONKURS I 1000 NAGRÓD DO WZIĘCIA. Zarządzająca funduszami inwestycyjnymi (m.in. funduszem wypłacającym raz w roku dywidendę) TFI BPH ma dla ciebie konkurs, w którym gwarantowaną nagrodą są moje książki z podpisem i dedykacją. Szczegóły znajdziesz na stronie konkursowej. Zapraszam do sprawdzania czy warto ;-)

      --------------------------------------------------------------------------------------------------------

      OBEJRZYJ MULTIMEDIA ZWIĄZANE Z AKCJĄ "DYWIDENDA JAK W BANKU":

      Zapraszam do obejrzenia wideowizytówki o tym kim jest Samcik, kim jest Longterm i dlaczego zajmujemy się lokowaniem pieniędzy w spółki dywidendowe. Nakręciliśmy ten klip zwłaszcza tych z Was, którzy Alberta albo mnie jeszcze do tej pory nie poznali:

      Nagrałem też krótkie klipy, w których razem z Longtermem opowiadam o tym jak lokujemy nasze oszczędności. Longterm opowiada o tym dlaczego ma w nosie depozyty bankowe, a ja  o tym dlaczego nie mam tak, jak Longterm ;-)..Żeby przekonać Was do długoterminowego lokowania oszczędności o mało nie dałem sobie zrobić... nie, nie mogę o tym mówić, to zbyt bolesne doświadczenie:-). 

      Mieliśmy też z Wami dwa internetowe spotkania - webinaria, w których opowiadaliśmy o podstawach inwestowania w spółki dywidendowe oraz o tym jak lokować oszczędności na rynku kapitałowym i jednocześnie oszczędzać na podatkach.odpowiadaliśmy na Wasze pytania. Zapis pierwszego spotkania jest pod niniejszym linkiem, natomiast zapis drugiego znajduje się poniżej:

      --------------------------------------------------------------------------------------------------------

      ROZWIĄZANIE KONKURSU W RAMACH AKCJI "DYWIDENDA JAK W BANKU"

      Kilka tygodni temu, w ramach "powtórzenia przerobionego materiału" ogłosiłem konkurs. Aby wziąć w nim udział trzeba było odpowiedzieć na kilka pytań związanych z lokowaniem oszczędności oraz zapisać się na newsletter akcji "Dywidenda jak w banku". Pytania konkursowe nawiązywały do tekstów, które ukazały się w ramach akcji w blogu.  

      >>> Pytanie 1. Ile wynosiła (z dokładnością do pół punktu procentowego) średnia stopa dywidendy wypłacanej przez spółki z indeksu WIG20 w maju 2016 r.? Czy była wyższa, czy też niższa od średniego oprocentowania depozytów bankowych? Odpowiedź: stopa dywidendy wynosi obecnie 4,1% i oczywiście jest wyższa, niż oprocentowanie depozytów bankowych, które średnio nie przekracza 1,5%. 

      >>> Pytanie 2. Jaką maksymalnie ulgę podatkową można będzie odpisać od podatku za 2016 r. dzięki posiadaniu konta IKZE? Podkreślam: maksymalną, a więc dostępną dla osób zamożnych, płacących wysokie podatki. Odpowiedź: 1567 zł. 

      >>> Pytanie 3. Przy jak długiej inwestycji w indeks S&P 500, odzwierciedlający zmiany cen akcji największych amerykańskich firm, ryzyko straty spadało w przeszłości (statystyki za lata 1926-2015) do okrągłego zera? Odpowiedź: 20 lat. 

      >>> Pytanie 4. Produkty których dwóch słynnych koncernów płacących dywidendy (jeden z nich płaci ją nieprzerwanie od 100 lat!) były rekwizytami w klipach wideo, które nagrałem w ramach akcji "Dywidenda jak w banku"? Odpowiedź: Coca-Cola i McDonalds. 

      W związku z tym, że odpowiedzi przyszło bardzo dużo i że wykazaliście olbrzymie zaangażowanie, postanowiłem zwiększyć liczbę nagród do 25. Poniżej publikuję listę zwycięzców wraz z przypisanymi im nagrodami. Przesyłki powinny trafić do Waszych rąk do końca lipca. A zatem:

      autopromo3>>> Trzy samcikowe książki "Moje pierwsze kieszonkowe" z autografem autora (dowiesz się z nich jak nauczyć dziecko oszczędzania, jak bezpiecznie kupować przez smartfona i jak nie dać się okraść przez internet). Nagrody otrzymują: pan Daniel Mazurek, pani Agnieszka Chmielewska oraz pan Adam Dubno. 

      >>> Trzy samcikowe książki  "Jak inwestować i pomnażać oszczędności", bestsellera o zarządzaniu domowymi pieniędzmi, w którym znajdziesz informacje o tym jak sporządzić pierwszy plan systematycznego oszczędzania, jak wybrać najlepsze fundusze inwestycyjne, jak inwestować pieniądze w obligacje, akcje, nieruchomości, złoto, wino... Nagrody otrzymują: pani Agnieszka Kropornicka, pan Krzysztof Wencel oraz pan Wojciech Pinoczek.

      >>> Dziesięć e-wydań samcikowej książki "100 potwornych opowieści o pieniądzach, czyli jak żyć, zarabiać i wydawać z głową", w której rozwiązuję większość typowych problemów, jakie możecie mieć z pieniędzmi w życiu. Jak wybrać najlepsze konto bankowe, jak dobrze ubezpieczyć mieszkanie, samochód i życie, jak wyjść z pętli długów? Nagrody otrzymują: Kornelia Wawrzyniak, Jakub Paul, Krzysztof Michałek, Jakub Opałka, Radosław Szkudlarek, Jakub Wachowski, Adam Ludkiewicz, Kamil Wroński, Anna Rzeszowska, Angelika Kuriata, Tomasz Gracowski, Wojciech Leja, Michał Dutkiewicz, Teresa Krawczyk, Damian Kropornicki, Krystian Kuczera, Michał Ceberek 

      dywidkonkurs>>> Przewodnik po restauracjach "GoOut 2016", w którym są kupony zniżkowe do kilkuset restauracji. Kupony obowiązują w 100 najlepszych warszawskich restauracjach. Kupony pozwalają wybrać trzy dowolne dania główne po 1 zł w każdej z nich (łącznie aż 300 dań po 1 zł). Rabatownik działa bez przerwy, od poniedziałku do niedzieli, przez cały rok. Nagrodę otrzymuje: pani Małgorzata Dyrcz

      smartwatchsony>>> Smartwatch Sony SW2 z ekranem dotykowym o przekątnej 1.6 cala i współpracujący ze smartfonami wyposażonymi w Androida 4.0 lub nowszego, obsługuje też płatności NFC. Nagrodę otrzymuje: Marcin Jaworek

      >>> Nagroda gwarantowana: każdy kto zapisał się na newsletter i udzielił odpowiedzi na pytania konkursowe otrzymał gwarantowaną nagrodę - e-book poświęcony inwestowaniu dywidendowemu. Jak zmontować sobie prywatną emeryturę z dywidend wypłacanych przez największe koncerny?

      Serdecznie gratuluję wszystkim, którzy wsławili się uważnym czytaniem tekstów w ramach akcji "Dywidenda jak w banku". Zwiększyłem liczbę e-nagród, żeby uhonorować jak największą część z Was. Akcja jeszcze trwa, więc oczywiście zapraszam do dalszego w niej uczestnictwa! Do wszystkich laureatów odezwę się w najbliższych dniach drogą e-mailową i informacją kiedy i w jakim trybie będę chciał przekazać im nagrody.

      --------------------------------------------------------------------------------------------------------

      GORĄCE TRIKI NA WAKACJE. Kiedy najlepiej wybrać się na urlop? Gdzie lepiej polecieć z biurem podróży, a gdzie solo? Jak zapłacić za urlop, żeby mieć największe prawa konsumenckie do dyspozycji? Zapraszam do obejrzenia wyjątkowo gorącego wideo. Jeśli jeszcze nie jesteście na wakacjach, to po obejrzeniu tego klipu zapragniecie natychmiast się na nich znaleźć ;-)

      --------------------------------------------------------------------------------------------------------

      CHŁOŃ SUBIEKTYWNOŚĆ TAK JAK LUBISZ. Subiektywność jest multifunkcyjna i się często dyslokuje ;-). Można ją spotkać tu i tam. W internecie, mediach społecznościowych, na wideo, w prasie, książkach oraz na spotkaniach, odczytach, konferencjach - wszędzie tam, gdzie mówi się o pieniądzach.

      autopromo4SPOTKAJ MNIE W NECIE... Blog "Subiektywnie o finansach" codziennie, od ponad siedmiu lat, zapewnia niezbędną dawkę wiedzy o Waszych pieniądzach. Prześwietlanie produktów finansowych, ekskluzywne wiadomości o nowych produktach oraz piętnowanie skandalicznych praktyk i interwencje w Waszych sprawach. Zaglądaj na samcik.blox.pl, nowy wpis wpada tu zwykle tuż po godz. 9.00. Jeśli chcesz wiedzieć jeszcze więcej i ze mną podyskutować, zostań fanem blogu na Facebooku (jest nas już ponad 34.000!), na Twitterze(tu wraz ze mną zaprasza prawie 9000 followersów). Zapraszam też do bezpośredniego kontaktu mejlowegomaciej.samcik@gazeta.pl. Postaram się odpowiedzieć na każdy e-mail, choć nie obiecuję, że odpowiem szybko ;-).

      autopromo2...ZOBACZ MNIE W EKSTREMALNYCH AKCJACH. Opowiadam o domowych finansach nie tylko tekstem, ale i ruchomymi obrazami. Żeby Ci się nie nudziło robię przy tym różne głupie rzeczy: skakałem na spadochronie, dałem sobie obić twarz przez byłego trenera Tomasza Adamka, latałem w tubie aerodynamicznej, w której ćwiczą kosmonauci, ćwiczyłem na najnowocześniejszym w Polsce symulatorze lotów, jeździłem autobusem, gokartem, grałem w golfa i ruletkę. Wszystkie te przygody są na mojej "stronie" youtubowej. Zasubskrybuj mój kanał na Youtube (w tym kinie siedzi już ponad 2000 fanów i jest ponad 70 filmów, które obejrzano więcej, niż ćwierć miliona razy). 

      autopromo11SUBIEKTYWNA EKIPA SAMCIKA IDZIE NA OSTRO W "WYBORCZEJ". Blog "Subiektywnie o finansach" zyskał tak dużą popularność, że zaowocował autorskimi stronami w "Gazecie Wyborczej". Co czwartek na stronach gospodarczych "Wyborczej" ukazuje się tygodnik "Pieniądze Ekstra", w którym ja i grupa moich kolegów, zwana złowróżbnie Ekipą Samcika, radzi jak sprytnie kupować, jak się nie dać nabrać w sklepie, co zrobić, żeby wyplątać się z finansowych tarapatów i jak mieć więcej pieniędzy. Jeśli potrzebujesz rady albo pomocy w sprawie niekoniecznie związanej z produktami finansowymi - pisz naekipasamcika@wyborcza.biz. Moi ludzie nie zostawią Cię bez pomocy. 

      autopromo3SUBIEKTYWNOŚĆ DO PODUSZKI, NA WAKACJE, NA PREZENT: o oszczędzaniu, inwestowaniu i zarządzaniu domowymi pieniędzmi piszę też w moich książkach, które możesz kupić w dobrych księgarniach oraz w internecie. Dowiesz się z nich jak założyć pierwszy plan systematycznego oszczędzania, jak nie dać się okraść przez internet, jak odróżnić tani kredyt od drogiego, jak nie dać się nabić w niby-ubezpieczenie, jak nauczyć dziecko oszczędności...

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (13) Pokaż komentarze do wpisu „Odcinanie kuponów dla zabieganych? Są już fundusze, w których kupony odcinają się same ;-)”
      Tagi:
      brak
      Kategoria:
      Autor(ka):
      maciek.samcik
      Czas publikacji:
      wtorek, 19 lipca 2016 13:18
    • Dopuścili do kradzieży danych klientów. Czy mogło pójść im jeszcze gorzej? Tak. I poszło...

      To niestety coraz częstszy obrazek w świecie zdominowanym przez internet, w którym - poza pieniędzmi - cennym towarem są nasze dane. Adresy, numery telefonów, historie transakcji... Takie dane od czasu do czasu wyciekają z różnych firm, narażając na szwank reputację tych firm oraz burząc spokój klientów. Uniknąć się tego w całości nie da - choć warto mieć informatyków i systemy zmniejszające niebezpieczeństwo wycieku - ale warto przynajmniej umieć się zachować kiedy dojdzie do "dekonspiracji" klientów. Bo to naprawdę nie jest śmieszne, gdy w internecie każdy może przeczytać gdzie mieszkasz, jak się do ciebie dodzwonić oraz ile miesięcznie wydajesz na to lub owo. Ostatnio swoich klientów rozsierdziła Netia, duży operator telekomunikacyjny i dostawca usług kablowo-internetowo-telewizyjnych.

      Czytaj też: Podpisałeś umowę z telekomem? Sprawdź czy przy okazji nie dałeś...

      Czytaj też: Skanują dowody, kradną dane kart płatniczych. I kopiują nam tożsamość

      Netia padła bowiem ofiarą ataku internetowych szantażystów. Do sieci trafiły nazwiska, adresy, numery telefonów, rachunków bankowych. Operator początkowo przyznawał się tylko do tego, że padł ofiarą cyberataku, a nie utraty danych, ale później ogłosił, że owszem - dane niektórych klientów też zostały upublicznione. Jakkolwiek prawdopodobnie nie zostały bezpośrednio narażone na szwank pieniądze klientów (znając numer rachunku bankowego obcej osoby można co najwyżej zrobić nań przelew, nie da się takiego konta okraść bez posiadania dużo bardziej poufnych danych), to jednak klienci nie są z tego powodu szczęśliwi. Więcej: są źli. Ale nie z powodu wycieku, lecz z powodu reakcji firmy, która zachowuje się jakby nic się nie stało. Jedna z moich czytelniczek, gdy zadała pytanie o wyciek i o finansowe zadośćuczynienie za narażenie na szwank danych klientów, dostała następującą odpowiedź:

      "Bardzo przepraszam za zaistniałą sytuację. Dane osobowe zostały naruszone w związku z atakiem hakerskim. W naszej ocenie obecnie nie występują podstawy do zadośćuczynienia i odszkodowania"

      Czytelniczka liczyła na to, że w zaistniałej sytuacji firma - w ramach zadośćuczynienia - przez jakiś czas będzie świadczyła swoje usługi za darmo, ale zapewne zadowoliłaby się też jakimś drobniejszym giftem, typu kupon rabatowy, czy obniżka ceny na jakąś usługę, z której korzysta. Świadomość klientów jest coraz większa i coraz trudniej będzie zbywać ich dobrym słowem. Zresztą są już przypadki, w których klienci domagają się za naruszenie ich danych osobowych całkiem konkretnych odszkodowań. W tej sytuacji przydałoby się mieć w zanadrzu upominek, by tych najbardziej pieniących się klientów jakoś uspokoić.

      "Nie będę straszyć rozwiązaniem umowy. W dobie cyberprzęstępstw wycieki danych się zdarzają i warto mieć jakiś standard reakcji. Bo klient niezadowolony zniechęci dziesięć kolejnych osób do firmy. Zadowolony - zachęci trzy. Wiem, że Orange w podobnej sytuacji uspokajała klientów darmowym internetem przez pewien czas. Jestem bardzo ciekawa, czy w przypadku Netii skończy się na 'przykro nam', czy jednak czymś konkretniejszym. Mi tez będzie przykro rozwiązywać umowę z końcem jej podstawowego okresu. Nie dlatego, że doszło do ataku, tylko dlatego, że czuję się traktowana z lekceważeniem"

      - pisze do mnie pani Magda. Ale nie jest prawdą, że firma absolutnie nic nie zrobiła, by udobruchać swoich klientów. Ostatnio pani Magda dostała w prezencie od Netii... bezpłatne poradniki na temat radzenia sobie w takiej sytuacji. I tak się tylko zastanawiam czy to sygnał od firmy, że wycieki danych będą się powtarzać, czy też raczej delikatna sugestia, że klient powinien przemyśleć swoją reakcję i zamiast się pienić jak mydełko fa, wziąć cztery litery w troki i samodzielnie "pozamiatać" ewentualne konsekwencje. A więc "obywatelu, zrób sobie dobrze sam". Można i tak. Ale pani Magda zdziwiła się jeszcze bardziej, gdy po kolejnych kilku dniach znów zadzwonił do niej telefon, a w słuchawce usłyszała czuły głosik pracownika Netii:

      "To dzwonił do mnie konsultant.. z nową ofertą! Zapytał czy może chciałabym jeszcze dobrać, przetestować kolejną usługę, np. telewizję. Zapytałam konsultanta czy żartuje, powiedziałam mu co się stało, a ten stwierdził, że "co się stało to się nie odstanie", że "trzeba żyć dalej" i że w związku z tym mogą zaproponować mi nowe usługi... Muszę się napić soku, bo od zgrzytania zębami się szkliwo niszczy ;-)"

      Mam niejasne przeczucie, że Netia napotka w najbliższym czasie pewne - niekoniecznie przejściowe - kłopoty ze sprzedawaniem dotychczasowym klientom nowych usług. Wskaźnik cross-sellingu spadnie, zbiorą się ważne gremia, będą obradować jak zaradzić tej sytuacji. Padną propozycje, żeby zmienić parametry cenowe promocji, albo wyrzucić na bruczek ludzi telefonujących do klientów, bo widać są mało zaangażowani. Menedżerowie od marketingu zaproponują, żeby wydać więcej kasy na reklamę, a ci od relacji wewnętrznych - żeby w Netii było więcej szkoleń z motywacji. Ci od zarządzania wizerunkiem zaproponują, żeby dać pieniądze na jakiś dom dziecka i ogłosić to przez megafony. Mnóstwo ludzi straci mnóstwo czasu, żeby rozwiązać problem, którego rozwiązać się nie da. Bo wskaźniki cross-sellingu muszą spadać w sytuacji, gdy firma daje ciała i do tego daje po oczach arogancją swą.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (2) Pokaż komentarze do wpisu „Dopuścili do kradzieży danych klientów. Czy mogło pójść im jeszcze gorzej? Tak. I poszło...”
      Tagi:
      brak
      Kategoria:
      Autor(ka):
      maciek.samcik
      Czas publikacji:
      wtorek, 19 lipca 2016 08:10
  • poniedziałek, 18 lipca 2016
    • Wykupiłeś w pracy polisę grupową? Może okazać się niewiele warta. To bardzo nie fair

      Grupowe polisy ubezpieczeniowe bywają jak tanie podróbki. Cena jest niska, ale świadczenia też pozostawiają wiele do życzenia. Najczęściej przekonują się o tym spadkobiercy osób, które zmarły pozostawiając po sobie kredyty z dołożoną "nibypolisą". Ubezpieczyciele seryjnie oddalają roszczenia dotyczące spłacenia takiego kredytu powołując się na to, że przyczyna zgonu wynikała z chorób istniejących w momencie przystępowania do ubezpieczenia. Na szczęście ostatnio zapadł precedensowy wyrok, który daje nadzieję konsumentom - jeśli ubezpieczyciel nie przeprowadził ankiety medycznej, to żadne wyłączenia nie działają. Typem grupowych polis są też ubezpieczenia niskiego wkładu własnego przy kredytach hipotecznych oraz pracownicze ubezpieczenia na życie, do których praktycznie z automatu zapisywani są wszyscy pracownicy. Grupowo ubezpiecza się też dzieci w szkole (o tych polisach było niedawno w blogu).

      Czytaj też: Ubezpieczyłeś mieszkanie? Nie dostaniesz odszkodowania jeśli...

      Czytaj też: Dodali do konta polisę od zachorowania. Klienta rozbolał ząb, a oni...

      Dziś mam dla Was wyjątkowo kontrowersyjną sprawę, dotyczącą czytelniczki, która przez lata płaciła niemałe składki na ubezpieczenie pracownicze do firmy Allianz z dodatkowymi klauzulami dotyczącymi nieszczęśliwych wypadków oraz ciężkich chorób. W przypadku śmieci pieniądze z tytułu polisy miał dostać partner, a w przypadku jakiegoś nieszczęścia miały posłużyć do pokrycia kosztów leczenia i rehabilitacji. Pani Edyta oczywiście była przekonana, że skoro płaci, to jest bezpieczna. Okazało się jednak, że polisa nie nadąża za dynamiką życia mojej czytelniczki.

      "Kilka lat temu zachorowałam na raka i mimo, że jestem osobą, która kocha pracować, lekarze nie pozostawili mi wyboru. Otrzymałam decyzję rentową z "całkowitą niezdolnością do pracy". Skutkiem tego było rozwiązanie umowy z pracodawcą i przejście na emeryturę. Domyślałam się, że zmianie ulegną zasady ubezpieczenia grupowego, jakim byłam objęta w pracy (spodziewałam się np. zwiększenia składki). Jakież było moje zaskoczenie kiedy ubezpieczyciel przedstawił mi ofertę ze zmniejszoną sumą ubezpieczenia mniej więcej o dwie trzecie"

      Pani Edyta w momencie odbierania z pracy papierów poświadczających, że właśnie zakończyła karierę zawodową, zdawała sobie doskonale sprawę, że w związku z jej chorobą szczególnie przyda się jej ubezpieczenie, które utrzymywała przez tyle lat właśnie na takie okoliczności. Oczywiście, miała nadzieję, że nie będzie musiała nigdy rezygnować z pracy z przyczyn zdrowotnych, ale przypadki chodzą po ludziach i właśnie wtedy ubezpieczenie powinno zapewniać święty spokój. Okazało się, że jest wręcz przeciwnie - pracownicza polisa grupowa po zwolnieniu się z pracy może albo przestać działać w ogóle, albo jej warunki mogą się drastycznie zmienić na niekorzyść klienta (wyższa składka bądź niższa suma ubezpieczenia).

      Czytaj też: Czy sensacyjny wyrok uratuje uwięzionych w polisach Pareto i Libra?

      Czytaj też: Ależ wyrok! Bank zapłaci klientowi fortunę, bo źle informował o ryzyku!

      Niby jest po temu jakieś-tam ubezpieczenie, bo składka grupowa jest zawsze ciut niższa, tak jak sprzedaż hurtowa w każdym innym biznesie. Ale w tym przypadku firma ubezpieczeniowa ewidentnie zachowała się jak interesowny przyjaciel. Dopóki wszystko było dobrze, był obok i udzielał wsparcia duchowego. A jeśli trzeba pomóc realnie - znika bez śladu. Pani Edyta nie poinformowała ubezpieczyciela o przyczynie przejścia na emeryturę, ale nie trzeba być Einsteinem, żeby wiedzieć, że są to przyczyny zdrowotne. Stąd "zaporowo niska" nowa suma ubezpieczenia - po prostu ubezpieczyciel nie ma już interesu ubezpieczać starszej pani, której najwyraźniej zaczęło szwankować zdrowie. Dopóki pani była w sile wieku, do płacenia składek nadawała się znakomicie.

      "Kilka lat temu zbudowaliśmy z mężem dom-oczywiście korzystając kredytu w macierzystym banku i moje ubezpieczenie stanowi zabezpieczenie tego zobowiązania, dlatego. Obawiam się, że przy zmniejszonej sumie ubezpieczenia bank nie zażąda ode mnie dodatkowego zabezpieczenia, którym nie dysponuję. Nie mam możliwości się doubezpieczyć-ze względu na moją chorobę. Uważam, że to nie fair, iż ubezpieczyciel pobierał ode mnie przez ponad 10 lat składki kiedy było wszystko OK, a teraz zmniejsza sumę ubezpieczenia bez dania mi wyboru-byłabym gotowa płacić nieco większą składkę przy możliwości zachowania dotychczasowej sumy ubezpieczenia"

      - żali się pani Edyta. Sytuacja jest o tyle kiepska, że czytelniczka w swoim wieku i stanie zdrowie nie ma szans na to, że jakakolwiek firma ubezpieczeniowa będzie chciała ją ubezpieczyć. Dlatego jest skazana na dotychczasowego ubezpieczyciela i na warunki, które jej zaproponował. Gdyby to była indywidualna polisa, to kwestie takie jak zwolnienie z pracy z przyczyn zdrowotnych nie miałyby żadnego znaczenia. Polisa albo obowiązywałaby do ukończenia przez panią Edytę określonej liczby lat, albo dożywotnio (w tym drugim przypadku zapewne ze znacznie większą składką) i klientka mogłaby z niej teraz skorzystać. Opłacała jednak tanią polisę grupową u pracodawcy, która to polisa okazała się niemal bezwartościowa w momencie komplikacji życiowej powodującej niemożność pracowania.

      To, że firma ubezpieczeniowa zagrała nie fair, jest poza dyskusją (liczę na telefon od niej z propozycją podwyższenia czytelniczce sumy ubezpieczenia do dotychczasowego poziomu). Ale ten przypadek pokazuje coś jeszcze innego - jeśli masz wykupioną w pracy polisę grupową, to nie myśl, że jesteś dobrze zabezpieczony przed nieszczęściem. Jeśli spotka cię coś, co nie pozwoli ci pracować, ubezpieczyciel natychmiast się na ciebie wypnie. Nie należy więc traktować jakiego ubezpieczenia jako jedynego i pewnego sposobu na życie.

      Akcja Dywidenda jak w banku

       GORĄCE TRIKI NA WAKACJE. Kiedy najlepiej wybrać się na urlop? Gdzie lepiej polecieć z biurem podróży, a gdzie solo? Jak zapłacić za urlop, żeby mieć największe prawa konsumenckie do dyspozycji? Zapraszam do obejrzenia wyjątkowo gorącego wideo. Jeśli jeszcze nie jesteście na wakacjach, to po obejrzeniu tego klipu zapragniecie natychmiast się na nich znaleźć ;-)

      DYWIDENDA JAK W BANKU. (NIE)BEZPIECZNE POŁOWY. W ramach sprawdzania czy jest dla naszych pieniędzy jakaś alternatywa dla 1% z bankowego depozytu udałem się na ryby. Myślałem, że najgorsze będzie starcie z giełdowymi rekinami, ale nie - cios przyszedł z najmniej oczekiwanej strony. A więcej o całej akcji piszę pod tym linkiem

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (11) Pokaż komentarze do wpisu „Wykupiłeś w pracy polisę grupową? Może okazać się niewiele warta. To bardzo nie fair”
      Tagi:
      brak
      Kategoria:
      Autor(ka):
      maciek.samcik
      Czas publikacji:
      poniedziałek, 18 lipca 2016 08:44
  • sobota, 16 lipca 2016
    • W Turcji próba zamachu stanu. Klienci tych funduszy inwestycyjnych mogą mieć stres

      To nie będzie spokojny weekend dla części polskich turystów oraz oszczędzających. Nie umilkły jeszcze echa kolejnego zamachu terrorystycznego we Francji, a już zaczęło się kolejne trzęsienie ziemi - w Turcji część generałów próbowała dokonać regularnego zamachu stanu i odsunąć od władzy autokratycznego przywódcę Recipa Erdogana. Na ulicach są czołgi, w Stambule w nocy były wielkie demonstracje, a agencje informacyjne piszą o kilkudziesięciu zabitych. Wygląda na to, że wierna Erdoganowi część armii przywróciła mu kontrolę nad sytuacją, ale lotnisko w Stambule jest zamknięte. Polscy turyści, którzy wybierali się do Turcji, albo zmieniają termin, albo miejsce wypoczynku - biura podróży proponują zamienne kierunki (choć samoloty z Warszawy do kurortów na południu Turcji podobno latają normalnie). Turyści, którzy już są w Turcji, mogą mieć problem ze skorzystaniem z bankomatów, bo część z nich jest - jak czytam - wysuszona.

      Czytaj też: Jak na tureckim kazaniu, czyli fundusze straciły 20% w dwa tygodnie

      TURECKA WALUTA ZANURKOWAŁA. A CENY TURECKICH AKCJI? Jakie mogą być konsekwencje natury finansowej tej - chyba nieudanej - próby zamachu stanu i czy mogą dotknąć również posiadaczy oszczędności w Polsce? Na próbę przejęcia władzy przez wojsko błyskawicznie zareagował rynek walutowy - już w ciągu godziny po pierwszych informacjach o zamachu kurs tureckiej liry zanurkował o 2% względem amerykańskiego dolara. Biorąc pod uwagę dużą niestabilność notowań tureckiej waluty w przeszłości - był to dość umiarkowany spadek. Na zamieszanie nie zdążyła zareagować giełda akcji i szczerze pisząc trudno powiedzieć kiedy zareaguje, bo nie jestem przekonany, czy w poniedziałek zostanie otwarta. Skoro w kraju nie działają lotniska i są zamknięte granice, to nie ma pewności jak będzie z notowaniami akcji. Zresztą być może będzie lepiej jak handel zostanie wznowiony po uspokojeniu się sytuacji. Wykres głównego indeksu giełdy tureckiej macie poniżej.

       turcjagielda5lat

      JAKI LOS PIENIĘDZY ZAINWESTOWANYCH W TURCJI? W Polsce działa kilka funduszy inwestycyjnych, które ulokowały w Turcji pieniądze swoich klientów. Był to od lat jeden z najmodniejszych kierunków inwestowania dla inwestorów oczekujących solidnego zysku z inwestycji w szybko rozwijającym się, choć zarządzanym autorytarnie kraju. Duży rynek wewnętrzny (ponad 80 mln ludności), gigantyczne inwestycje zagraniczne (choć w dużej części finansowane kredytem lub pieniędzmi funduszy wysokiego ryzyka), w miarę zdrowy budżet i porządnie zabezpieczone przed kryzysem banki - to zalety Turcji, które podkreślają do znudzenia menedżerowie funduszy lokujących tam pieniądze klientów.

      W latach 2010-2011 r. turecka gospodarka rosła w tempie 8% rocznie, a zdarzały się lata (np. 2014 r.) w których fundusze lokujące pieniądze w Turcji zajmowały pierwsze miejsca w rankingach najbardziej zyskownych (30-40% zysku). Dość powiedzieć, że na tureckiej giełdzie są notowane takie giganty jak Turk Hava Yollari, właściciel linii Turkish Airlines, Koc Holding (właściciel banku Yapi Credi, firmy energetycznej Tupras oraz firm produkujących części samochodowe), czy Arcelik (producent sprzętu AGD pod znaną w świecie marką Beko). Turcja to także duży miś w branży bankowej - takie firmy jak Garanti Bank, Turkiye Bankasi, czy AK Bank nie tylko należą do najbardziej innowacyjnych na świecie, ale też są większe od naszego PKO BP. W zeszłym roku wartość przychodów ze sprzedaży 500 największych firm tureckich wzrosła o 7% - osiągając w sumie 155 mld dolarów. W zeszłym roku turecka gospodarka, mierzona PKB, urosła o 4%. Turcja to potęga gospodarcza (PKB na mieszkańca wynosi tam 9500 dolarów, czyli wprawdzie mniej niż "polskie" 12.500 dolarów, ale to kraj dwa razy ludniejszy) oraz militarna, jeden z filarów NATO i mocarstwo atomowe. 

      investorturcjaquotesUczestnicy których polskich funduszy inwestycyjnych mogą czuć dziś mały stresik? Fundusz Investor Turcja - według danych na koniec maja 2016 r. - zebrał od inwestorów 95 mln zł (w czasie swojej działalności od 2009 r. zarobił w Turcji 86%, wykres macie obok). Funduszowi Quercus Turcja Polacy powierzyli prawie 60 mln zł (od 2012 r. osiągnął 5% zysku). Fundusz UniAkcje Turcja dysponuje 40 mln zł aktywów (i w ciągu czterech lat stracił jedną czwartą pieniędzy klientów). Prawie 185 mln zł zainwestował w Turcji fundusz Arka Akcji Tureckich, zarządzany przez bank BZ WBK (wynik: 7% zysku w ciągu pięciu lat działalności, ale przez pewien czas działał jako fundusz akcji bałkańskich). Fundusze Caspar Akcji Tureckich i Aegon Akcji Tureckich w sumie mają nad Bosforem 30 mln zł oszczędności swoich polskich klientów.

      Łącznie krajowi oszczędzający umieścili w działających głównie na terenie Turcji funduszach ponad 400 mln zł. Ale tak naprawdę znacznie więcej, bo warto NNrodkowoeuropejskiportfelwspomnieć, że w tureckie akcje pakowały pieniądze klientów fundusze, które teoretycznie z Turcją nie powinny mieć wiele wspólnego. Np. fundusz NN Akcji Środkowoeuropejskich - wg danych z karty funduszu (dowód rzeczowy jest w tabelce obok) - miał niedawno aż 47% aktywów ulokowanych w Turcji! A aktywa tego funduszu dobijały ostatnio do 200 mln zł. Prawie jedną trzecią pieniędzy swoich klientów inwestuje w Turcji fundusz Arka Akcji Środkowej i Wschodniej Europy (w sumie ma 160 mln zł aktywów), a niewiele mniej - porównywalny co do wielkości fundusz zamknięty o tej samej nazwie. Można powiedzieć, że pula pieniędzy zainwestowanych przez polskie fundusze w Turcji na pewno przekroczyła 600 mln zł. Nie wiadomo czy fundusze akcji tureckich - oraz te mocno zaangażowane w Turcji - nie będą zmuszone do zamknięcia inwestorom na kilka dni możliwości odkupień jednostek uczestnictwa.

      WZROŚNIE NIEUFNOŚĆ DO KRAJÓW WSCHODZĄCYCH? Jak rozwinie się sytuacja nad Bosforem i jak zostanie oceniona przez świat inwestorów? Gdyby nastąpił kolejny odpływ kapitału związany z poszukiwaniem przez inwestorów bezpiecznych przystani w niepewnych czasach, to oznaczałoby droższe euro i tańsze akcje, a także wyższe raty walutowych kredytów hipotecznych. Takie wydarzenia jak w Turcji na pewno nie uspokajają rynków i tak już rozedrganych widmem Brexitu. I na pewno nie budują dobrego klimatu do inwestowania na tzw. emerging markets, do których Polska też jest zaliczana. Ale próba przewrotu wojskowego w Turcji może być też na dłuższą metę epizodem bez znaczenia. Choć, niestety, pokazuje, że inwestowanie w USA, Niemczech, czy Japonii tym różni się od inwestowania w krajach rozwijających się, że tam nie ma ryzyka, że nagle czołgi wyjadą na ulice, bo ktoś zechce ogłosić "przedterminowe wybory"... 

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (8) Pokaż komentarze do wpisu „W Turcji próba zamachu stanu. Klienci tych funduszy inwestycyjnych mogą mieć stres”
      Tagi:
      brak
      Kategoria:
      Autor(ka):
      maciek.samcik
      Czas publikacji:
      sobota, 16 lipca 2016 09:02
  • piątek, 15 lipca 2016
    • Dziś znów zetną nam rating? A może dadzą się ubłagać? Trzy znamienne wykresy

      Dzisiaj główną wiadomością dnia będzie niestety zamach w Nicei, ale życie - zwłaszcza życie rynków finansowych - toczy się dalej. Inwestorzy traktują już działania terrorystów jako część naszej codzienności, a jest to tym łatwiejsze, że po wszystkich dotychczasowych zamachach turbulencje natury gospodarczej (np. kłopoty branży lotniczej, turystycznej, czy ubezpieczeniowej) albo były krótkotrwałe, albo nie było ich w ogóle. Również dziś, ale zapewne dopiero wieczorem, po zakończeniu notowań giełdowych, trzecia z wielkich agencji ratingowych - Fitch - ma się wypowiedzieć na temat wiarygodności kredytowej Polski. Od stycznia tego roku, kiedy nóż w plecy niespodziewanie wbiła nam agencja S&P, obniżając rating z powodu obaw o "dobrą zmianę", przed każdą rewizją polskiego ratingu drżymy, pocimy się i obgryzamy paznokcie.

      ratingpl071W ostatnich miesiącach reputacja Polski za granicą nie jest najlepsza, więc każde obniżenie oceny wiarygodności kredytowej kraju przez renomowaną agencję ratingową jest wyjątkowo ryzykowne. Może stanowić dla międzynarodowej finansjery ponadprzeciętnie silny powód do zabrania stąd pieniędzy, co poczulibyśmy w postaci wyższych kursów walut obcych (a więc i droższych wakacji, kredytów i cen elektroniki) wyższych odsetek płaconych od zagranicznego długu i niższej wyceny akcji polskich firm na giełdzie. Kiedy S&P w styczniu ściął nam rating, euro w ciągu kilku godzin wystrzeliło z 4,25 do 4,5 zł, a frank szwajcarski... nawet nie będę Wam przypominał, bo to zbyt bolesne. A teraz sytuacja ogólna jest trudniejsza, bo jesteśmy pod lupą zagranicznego kapitału z powodu Brexitu, na którym możemy dostać w tyłek znacznie bardziej, niż Francuzi, czy Niemcy.

      Czy więc warto dziś iść do apteki po jakieś pigułki na wzrost ciśnienia spowodowany wzrostem kursów? :-). Patrząc na historyczne zmiany ratingów Polski można czuć pewien niepokój w dołku, bo agencja Fitch, która dzisiaj nas oceni, dość często zmieniała notę polskiemu długowi w takim samym rytmie, jak "kowboje" z S&P, którzy zawsze robią dym jako pierwsi (już w kilka dni po głosowaniu Brytyjczyków zdążyli ściąć ratingi wszystkim zainteresowanym stronom ;-)). Własnymi ścieżkami chodzi tylko trzecia z wielkich agencji - Moody's. Ona akurat nie zmieniła nam ratingu, choć przecież by mogła. Wiadomo, że rządowi powoli kończą się pieniądze na realizację obietnic, ale przecież jeszcze się nie skończyły ;-). Pokażę Wam trzy wykresy, które dowodzą, że jest szansa na to, że tak samo myślą gagatki z Moody'sa.

      ZŁOTY WZIĄŁ NA WSTRZYMANIE. Kursy walut mają to do siebie, że dyskontują wcześniej to, co może się wydarzyć. A tak się składa,eurpln0720161 że w ostatnich dniach i tygodniach nie było jakiejś nadzwyczajnej nerwowości jeśli chodzi o ceny złotego. Owszem, euro jest drogie - 4,40 zł - ale ani Brexit ani wizja rewizji :-) polskiego ratingu nie zepchnęła złotego nawet w pobliże poziomów ze stycznia, kiedy kuku zrobił nam S&P. Albo więc inwestorzy uważają, że ewentualne cięcie ratingu jest już "w cenie" - niezależnie od tego co zrobi Fitch, nasz rating pozostanie co najmniej dwa piętra powyżej niebezpiecznego poziomu "podwójnego B", gdzie dla międzynarodowej finansjery kończy się bezpieczeństwo w lokowaniu pieniędzy - albo że nie nastąpi.

      cdspl0720162POLISA OD BANKRUCTWA TANIEJE. Dość często spotykanym miernikiem stresu inwestorów jest cena "polisy od bankructwa", czyli tzw. CDS-ów, które inwestor może kupić, żeby odzyskać pieniądze w przypadku bankructwa kraju, którego obligacje ma w portfelu. Im większe prawdopodobieństwo, że kraj stanie się niewypłacalny, tym tym droższa jest "polisa". A w przypadku Polski cena CDS-ów wzrosła po głosowaniu w sprawie Brexitu, ale już wróciła do niskich poziomów (za "uratowanie" 40% wartości kupionych obligacji rocznie płaci się mniej, niż 0,1% ich wartości).

      OPROCENTOWANIE OBLIGACJI NIE ROŚNIE. Każdy inwestor, zanim pójdzie do 10ybonds071apteki po środki na uspokojenie, zerka na to po jakich cenach są handlowane obligacje kraju, w którym zainwestował. Jeśli miałoby się zdarzyć coś nieprzyjemnego, to awansem powinien wzrosnąć odsetek inwestorów pozbywających się obligacji i powinno wzrosnąć oprocentowanie, którego posiadacze grubej kasy oczekują za to, że pożyczają danemu rządowi pieniądze. Tu też nie widać nic niepokojącego, co oznacza, że obecne oprocentowanie - wyższe niż półtora roku temu, ale ostatnio stabilne - odzwierciedla stopień ryzyka wiążący się z pożyczaniem kasy w czasach "dobrej zmiany". Może więc w piątkowy wieczór nie będziemy musieli biec do apteki? ;-)

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (2) Pokaż komentarze do wpisu „Dziś znów zetną nam rating? A może dadzą się ubłagać? Trzy znamienne wykresy”
      Tagi:
      brak
      Kategoria:
      Autor(ka):
      maciek.samcik
      Czas publikacji:
      piątek, 15 lipca 2016 08:28
  • czwartek, 14 lipca 2016
    • Boisz się prawa pozwalającego konfiskować nam lokaty? Kibicuj tym nielotom. Jak się postarają...

      Kilka razy pisałem w blogu o unijnej dyrektywie BBRD, którą wymyślono w Brukseli po to, by definitywnie "odspawać" straty banków od pieniędzy podatników. Do tej pory za każdym razem kiedy jakiś bank chylił się ku upadkowi, jego prezesi zwijali się razem z gigantycznymi odprawami, a koszty ratowania sytuacji ponosił budżet państwa, czyli ogół obywateli. Jeśli więc bank zarabiał pieniądze, to kasę zgarniali jego akcjonariusze. Jeśli nie - zrzutkę musieli robić zwykli obywatele. Ten system ma się zmienić. Koszty ratowania banków mają ponosić teraz - w kolejności - akcjonariusze (poprzez umorzenie ich akcji), posiadacze wyemitowanych przez bank obligacji (poprzez ich "unieważnienie") oraz deponenci (poprzez ewentualny przepadek kwot przekraczających zwyczajowe gwarancje państwowe, czyli 100.000 euro).

      Pomysły wprowadzenia tej dyrektywy - Polska jest jednym z nielicznych krajów, która jej jeszcze nie "zainstalowała" - oburzają część posiadaczy depozytów w polskich bankach. Uważam, że niesłusznie, bo akurat ich sytuacja się nie zmienia. W przypadku bankructwa banku i tak odzyskaliby jedynie depozyt do równowartości 100.000 euro. W ramach tzw. uporządkowanej upadłości mieliby szansę ocalić więcej, bo wskutek przejęcia akcji, obligacji i części depozytów bank być może by nie upadł. Podzielam natomiast obawę, że skoro padł już dogmat mówiący o tym, że nie wolno zabrać klientowi banku jego pieniędzy, to może być kwestią czasu obniżanie poprzeczki gwarancji depozytów. Ale dziś, gdy BBRD jest wprowadzana, zmienia się nieco sytuacja posiadaczy akcji i obligacji banków, bo w ramach nowej dyrektywy może przyjść Bankowy Fundusz Gwarancyjny i po prostu ich "wywłaszczyć", o ile dany bank będzie dzięki temu do uratowania. W dotychczasowej formule "wywłaszczenie" wchodziło w grę dopiero po ogłoszeniu upadłości banku i następowało rękami syndyka.

      "Generalnie założenie jest takie, że zanim upadnie bank, to wkracza tzw. organ uporządkowanej upadłości i doprowadza do umorzenia akcji, co teoretycznie powinno pokryć wygenerowane przez bank straty. Musi też być z góry przygotowany plan, co dalej robić w bankiem: co z niego wydzielić i jak, co sprzedać, co podtrzymać przy życiu. Jeżeli bank jest duży, to przyjmuje się, że nie można liczyć na to, że znajdzie się kupca i taki bank musi odtworzyć kapitał. Wtedy bierze się np. pieniądze obligatariuszy i największych deponentów"

      - objaśnił mi to kiedyś zaprzyjaźniony analityk. Wymyślony w Brukseli sposób rozliczania strat banków wygląda na sprawiedliwszy, niż partyzantka w postaci pożyczania lub dawania bankom pieniędzy z kieszeni podatnika. I wygląda na to, że po raz pierwszy mógłby być przetestowany na bankach we Włoszech, które mają 360 mld euro nie spłacanych kredytów (18% wszystkich udzielonych) i niektóre z nich bez rządowej kroplówki najpewniej będą nie do uratowania. Nota bene wśród banków w tarapatach jest właściciel naszego Banku Pekao, co otwiera spekulacje dotyczące jego możliwej renacjonalizacji przez polski rząd (a raczej PZU działające w imieniu rządu). Ochoczo zabraliby się Włosi do wywłaszczania akcjonariuszy i obligatariuszy, gdyby nie zorientowali się, że... wśród posiadaczy obligacji wyemitowanych przez banki są setki tysięcy zwykłych ciułaczy, jakby nie patrzeć - jednocześnie wyborców. Wśród akcjonariuszy zresztą też jest sporo "drobnicy". Jak to tak: okraść ludzi, którzy w dobrej wierze pożyczyli lub zainwestowali kasę na emeryturę w nadzorowany podmiot, działający na rynku regulowanym?

      Czytaj też: Skonfiskować depozyt? Nie da rady. Ale gdyby tak "zająć" część odsetek? ;-)

      Nawet Międzynarodowy Fundusz Walutowy powiedział, że to risky biznes, bo może się okazać, że proces zabierania pieniędzy akcjonariuszom i obligatariuszom wywoła panikę i ci "wywłaszczeni" oraz inni klienci-deponenci zrobią run na bank i położą go już raz na zawsze. A potem położą pozostałe, bo po wysuszeniu bankomatów jednego banku Naród zwykle biegnie do drugiego ;-). Najbardziej pryncypialni w tej sprawie pozostawali Niemcy, którzy - jak to Niemcy - uważali, że porządek musi być i jeśli ktoś zainwestował pieniądze w bank, który się przekręcił, to musi ponieść konsekwencje. Nawet jeśli jest drobnym akcjonariuszem lub obligatariuszem i nawet jeśli chodzi o jego plan emerytalny, a nie spekulacyjną inwestycję. Niemiecka pryncypialność trwała tak długo, aż nie okazało się, że jeden z niemieckich banków regionalnych (a tam tego typu banki mają całkiem pokaźne gabaryty) jest na krawędzi bankructwa. Potem zaczęły się spekulacje, że pierwszy do "odstrzału" pójdzie nie żaden-tam włoski bank, tylko... Deutsche Bank, który jest ponoć w niewesołej sytuacji finansowej. No i dziś stan jest taki, że Niemcy już nie żądają ani konsekwencji, ani nieugiętości, tylko opowiadają jak to trzeba "jakoś rozwiązać ten problem".

      Sprawa ta może - choć nie musi - doprowadzić do "uwalenia" całej dyrektywy BBRD ze względu na to, że politycy będą się bali ją zastosować, obawiając się gniewu wywłaszczanych wyborców i runu na kasy banków ze strony spanikowanych klientów, którzy usłyszą, że gdzieś "zabierają ludziom pieniądze". Co to dla nas oznacza? Cóż, gdyby BBRD okazała się stosem makulatury, to teoretycznie lepiej mogliby się poczuć ci, którzy dziś pożyczają namiętnie pieniądze Bankowi Pocztowemu, Getin Bankowi, Alior Bankowi, albo kupują obligacje innych banków na rynku wtórnym. Oferowane dziś ciułaczom przez polskie banki obligacje - a są to duże emisje, liczone w dziesiątkach i setkach milionów złotych - to zwykle obligacje nie tylko niezabezpieczone, ale i podporządkowane, czyli najgorszego sortu. W razie upadku banku ostatnie w kolejce do odzyskania pieniędzy od syndyka. A w razie zastosowania dyrektywy BBRD - pierwsze do skonfiskowania ;-).

      Pod rządami BBRD posiadacze takich obligacji mogą mieć mały stresik. Kupili obligacje banku, bo byli przekonani, że w dzisiejszych czasach "żaden bank nie może upaść", bo "banki są ściśle nadzorowane i regulowane". A tu się okazuje, że owszem, bank jednak może upaść (pokazał do zresztą przypadek SK Banku, którego obligatariusze też zostali na lodzie). I jeszcze zanim do tego dojdzie, może przyjść państwowy urząd i... po prostu zabrać te obligacje mówiąc, że ewentualnie trochę kasy odda jak coś zostanie po "uporządkowanej likwidacji" banku, albo jeśli bank uda się uratować. Gdyby BBRD nie było, to być może zamiast "uporządkowanej likwidacji" byłoby zwykłe bankructwo (czyli dla obligatariuszy jeszcze gorzej), ale może... rząd by się zlitował i uratował bank za kasę podatników? Udzielił jakiejś pożyczki? Zapewnił pomostowe finansowanie? Zrobiłby coś, co spowodowałoby, że bank nagle stałby się czymś innym, niż niewypłacalną kupą złomu?

      "Nowa regulacja powoduje, że o ile wcześniej obligacje banków były bezpieczniejsze niż obligacje firm niefinansowych (jedynie czysto teoretyczne ryzyko niewypłacalności), tak teraz teoretycznie sytuacja się wyrównuje (mamy plan na to jak utrzymać funkcje banku mimo jego "uporządkowanej upadłości", więc nie musimy go ratować publicznymi pieniędzmi). Ale w praktyce, ze względu na wiele niewiadomych, obligacje banków mogą być postrzegane jako bardziej ryzykowne, niż firmy niefinansowej. Na pewno też zwiększa się różnica w ryzyku pomiędzy obligacjami podporządkowany i ogólnie obligacjami"

      - nie ma złudzeń mój znajomy analityk. Cały ten kłopot, który spłynął na kilkadziesiąt tysięcy Polaków mających akcje lub obligacje banków - a także na same banki, które wciąż chciałyby wciskać nam niezabezpieczone, podporządkowane obligacje z jak najniższym oprocentowaniem  - może zniknąć jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki. Wystarczy, że politycy unijni dojdą do wniosku, że nie można robić takiej krzywdy włoskim bankom i trzeba je ratować "tradycyjnymi" metodami, czyli na koszt podatnika. Wówczas - a jest to dość prawdopodobny scenariusz - całe to BBRD zostanie skompromitowane, wyśmiane i wyrzucone do kosza. Bo kto chciałby mieć dyrektywę, która dotyczy tylko "maluczkich", czyli krajów takich jak Cypr (to on był poligonem doświadczalnym jeśli chodzi o konfiskaty największych depozytów), a potężnych już nie. Krótko pisząc: im gorzej będzie z włoskimi bankami, tym większe prawdopodobieństwo, że tamtejszy rząd będzie zmuszony wyrzucić na śmietnik nowe zasady "uporządkowanej upadłości" banków i "posprzątać" tradycyjnymi metodami. I skończy się historia pomysłów, żeby konfiskować nam depozyty. Cieszycie się? ;-). Kibicujecie, żeby włoscy bankierzy okazali się jak największymi nielotami? 

      GORĄCE TRIKI NA WAKACJE. Kiedy najlepiej wybrać się na urlop? Gdzie lepiej polecieć z biurem podróży, a gdzie solo? Jak zapłacić za urlop, żeby mieć największe prawa konsumenckie do dyspozycji? Zapraszam do obejrzenia wyjątkowo gorącego wideo. Jeśli jeszcze nie jesteście na wakacjach, to po obejrzeniu tego klipu zapragniecie natychmiast się na nich znaleźć ;-)

      CHŁOŃ SUBIEKTYWNOŚĆ TAK JAK LUBISZ. Subiektywność jest multifunkcyjna i się często dyslokuje ;-). Można ją spotkać tu i tam. W internecie, mediach społecznościowych, na wideo, w prasie, książkach oraz na spotkaniach, odczytach, konferencjach - wszędzie tam, gdzie mówi się o pieniądzach.

      autopromo4SPOTKAJ MNIE W NECIE... Blog "Subiektywnie o finansach" codziennie, od ponad siedmiu lat, zapewnia niezbędną dawkę wiedzy o Waszych pieniądzach. Prześwietlanie produktów finansowych, ekskluzywne wiadomości o nowych produktach oraz piętnowanie skandalicznych praktyk i interwencje w Waszych sprawach. Zaglądaj na samcik.blox.pl, nowy wpis wpada tu zwykle tuż po godz. 9.00. Jeśli chcesz wiedzieć jeszcze więcej i ze mną podyskutować, zostań fanem blogu na Facebooku (jest nas już ponad 34.000!), na Twitterze(tu wraz ze mną zaprasza prawie 9000 followersów). Zapraszam też do bezpośredniego kontaktu mejlowegomaciej.samcik@gazeta.pl. Postaram się odpowiedzieć na każdy e-mail, choć nie obiecuję, że odpowiem szybko ;-).

      autopromo2...ZOBACZ MNIE W EKSTREMALNYCH AKCJACH. Opowiadam o domowych finansach nie tylko tekstem, ale i ruchomymi obrazami. Żeby Ci się nie nudziło robię przy tym różne głupie rzeczy: skakałem na spadochronie, dałem sobie obić twarz przez byłego trenera Tomasza Adamka, latałem w tubie aerodynamicznej, w której ćwiczą kosmonauci, ćwiczyłem na najnowocześniejszym w Polsce symulatorze lotów, jeździłem autobusem, gokartem, grałem w golfa i ruletkę. Wszystkie te przygody są na mojej "stronie" youtubowej. Zasubskrybuj mój kanał na Youtube (w tym kinie siedzi już ponad 2000 fanów i jest ponad 70 filmów, które obejrzano więcej, niż ćwierć miliona razy). 

      autopromo11SUBIEKTYWNA EKIPA SAMCIKA IDZIE NA OSTRO W "WYBORCZEJ". Blog "Subiektywnie o finansach" zyskał tak dużą popularność, że zaowocował autorskimi stronami w "Gazecie Wyborczej". Co czwartek na stronach gospodarczych "Wyborczej" ukazuje się tygodnik "Pieniądze Ekstra", w którym ja i grupa moich kolegów, zwana złowróżbnie Ekipą Samcika, radzi jak sprytnie kupować, jak się nie dać nabrać w sklepie, co zrobić, żeby wyplątać się z finansowych tarapatów i jak mieć więcej pieniędzy. Jeśli potrzebujesz rady albo pomocy w sprawie niekoniecznie związanej z produktami finansowymi - pisz naekipasamcika@wyborcza.biz. Moi ludzie nie zostawią Cię bez pomocy. 

      autopromo3SUBIEKTYWNOŚĆ DO PODUSZKI, NA WAKACJE, NA PREZENT: o oszczędzaniu, inwestowaniu i zarządzaniu domowymi pieniędzmi piszę też w moich książkach, które możesz kupić w dobrych księgarniach oraz w internecie. Dowiesz się z nich jak założyć pierwszy plan systematycznego oszczędzania, jak nie dać się okraść przez internet, jak odróżnić tani kredyt od drogiego, jak nie dać się nabić w niby-ubezpieczenie, jak nauczyć dziecko oszczędności...

      "DYWIDENDA JAK W BANKU", CZYLI O ROZSĄDNYM ZARABIANIU. Nagrałem ostatnio krótkie klipy, w których razem z blogerem prowadzącym blog "Longterm" opowiadamy o tym jak lokujemy nasze oszczędności. "Longterm" opowiada o tym dlaczego ma w nosie depozyty bankowe, a ja  o tym dlaczego nie mam tak, jak Longterm ;-)..Żeby przekonać Was do długoterminowego lokowania oszczędności o mało nie dałem sobie zrobić... nie, nie mogę o tym mówić, to zbyt bolesne doświadczenie:-).

      Za chwilę premiera kolejnego klipu z tej serii, na razie - dla zaostrzenia apetytów - kilka fotek z making-of, albo raczej making-ufff ;-)

      13570369_10206070786241063_2076777330_o13575493_10206070784401017_2100463256_o

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (12) Pokaż komentarze do wpisu „Boisz się prawa pozwalającego konfiskować nam lokaty? Kibicuj tym nielotom. Jak się postarają...”
      Tagi:
      brak
      Kategoria:
      Autor(ka):
      maciek.samcik
      Czas publikacji:
      czwartek, 14 lipca 2016 09:08

Wyszukiwarka

Kanał informacyjny

Maciej Samcik

Od 1997 r. dziennikarz ekonomiczny „Gazety Wyborczej”. Specjalizuje się w tematyce finansowej. Pisze o bankach, giełdzie, funduszach inwestycyjnych oraz finansach osobistych. Autor i współautor poradników o oszczędzaniu, rankingów i konkursów giełdowych.
Laureat prestiżowych nagród dziennikarskich, w tym nagrody „Grand Press”.
Pochodzi z Poznania. Z wykształcenia ekonomista, absolwent Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu.


użytkowników on-line